حسين‌اند - عليهما - السّلم - ( 688 ) ؛ بيخهاء اين درخت شيعت و دوستان ايشان‌اند . هرگاه كى يكى از شيعت و دوستان ما بميرذ عوض او ديگرى بزايذ 2303 . گفتم : اى امام مؤمنان ! معنى « تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها » چيست ؟ گفت : معنى آنست كى هر سال چون ماه رمضان درآيذ اعمال صالحهء ايشان از هر نوع به آسمان برند ؛ چون شب در رسذ خذاى - تعالى - جزاء اعمال ايشان بطريق مثوبات و درجات جنات ايشانرا كرامت كنذ . سعيد جبير از عبد اللّه عباس روايت كنذ كى از رسول شنيذم - صلّى اللّه عليه و آله - كى شب معراج خذاى - تعالى - با من گفت : اى محمّد ! تو شجره طيّبه‌اى و فاطمه ورق اين شجره است و على شاخ اين شجره است و حسن و حسين ميوهء اين شجره‌اند ؛ گل شما از گل علّيين آفريذه‌ام و گل شيعت شما از گل شما پيذا كرده‌ام . هر كس كى سعادة يابذ بدوستى شما يابذ و هر كس كى شقاوة يابذ بدشمنى شما يابذ . اللّهمّ ارحم محبّى آل محمّد ! اللّهمّ العن مبغضي آل محمّد ! « وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ » و خذاى ( 689 ) - تعالى - براى مردم ضرب المثل مىفرمايذ زيرا كى در بيان كاملتر و در برهان شاملتر است « لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ » تا مگر ايشانرا تذكّرى و تفكّرى ظاهر شوذ . قوله - تعالى - : [ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيه 28 ] أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ ( 28 ) و نمىدانى - اى محمّد ! - آنانرا كى شكر نعمت خذاى - تعالى - بكفر بدل كردند . « بدّلوا » اى غيّروا . و گفته‌اند : مراد ازين نعمت محمّد است - عليه السّلم - كى عرب را بمتابعت او امر كردند ؛ كفروا به و كذّبوه فصيّروا نعمة اللّه به عليهم كفرا ، او را تكذيب كردند و بوى كافر گشتند ، آنچ سبب نعمت ايشان بوذ سبب كفر خوذ گردانيذند . امير المؤمنين گويذ - عليه السّلم - : اين آيت 2304 در شأن كفّار قريش منزل شذ كى روز بدر قصد رسول كردند . روايتى ديگر كرده‌اند از 2304 امير المؤمنين - عليه السّلم - كى اين آيت در افجرين از قريش منزل شذ : بنى مغيره و بنى اميّه ؛ امّا بنى مغيره روز بدر هلاك شذند ؛ اما بنى اميّه را روزى چند درين عالم مهلت داذند ؛ و از عمر خطاب 2304 همين معنى روايت كرده‌اند . مصنّف كتاب گويذ : به اين وجه كفر بنى اميّه روشن و مبرهن شذ . پس نعمت در آيت « بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ » ، محمّد ( 690 ) و آل محمّد بوذ .