گردن او بزد . ابو روق گويذ : الخاسئون الذين لا يتكلّمون يعنى « خاسئون » آنانند كى سخن نگويند . مورّج گويذ : مبعّدين ، يعنى دوران از رحمت خذاى - تعالى - ( 400 ) . ابن عباس گويذ : فمكثوا ثلثة ايّام ينظر اليهم النّاس ثمّ هلكوا و لم يتوالدوا و لم يمكث مسخ فوق ثلثة ايّام ، و قال مقاتل : عاشوا سبعة ايّام يعرف 1901 الكبير بكبره و الصّغير 1902 بصغره ثمّ ماتوا ، يعنى ابن عباس گفت : سه روز درنگ كردند و مردم ايشانرا بران حالت مىيافتند پس هلاك شذند و هيچ بچّه از ايشان بوجود نيامذ و هيچ صورة گرديذه بيش از سه روز زندگانى نيافت ؛ مقاتل گويذ : يك هفته بزيستند ، بزرگ ببزرگى و كوچك بكوچكى مىشناختند . ابن مسعود گويذ : انّ رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - قال : انّ اللّه لم يمسخ شيئا فجعل له نسلا و عاقبة ، يعنى رسول فرموذ : خذاى - تعالى - صورة هيچ چيز نگردانيذ الّا او را نسلى و عاقبتى پديذ كرد . « وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ » اى 1903 : و اعلم ربّك ، مثل تعلّم بمعنى اعلم ، خذاى تو - اى محمّد ! - دانست . ابن عباس گويذ : « تأذّن » اى قال ربّك ، يعنى خذاى تو گفت . مجاهد گويذ : امر ربّك ، امر كرد پروردگار تو . عطا گويذ : حتم كرد . ابو عبيد گويذ : اخبر ، خبر داذ خذاى تو . قطرب گويذ : وعد . « لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ » بفرستيم بايشان تا روز قيامت « مَنْ يَسُومُهُمْ » آنك ايشانرا برنجانذ ( 401 ) « سُوءَ الْعَذابِ » عذابى بذ . مراد ازين جهوذانند كى محمّد را - صلّى اللّه عليه - بايشان فرستاذ و امّت او را كى با ايشان قتال كنند تا مسلمان شوند يا جزيت بدهند . سعيد جبير گويذ : ايشان اهل كتاب اند كى عرب را بر ايشان گماشته‌اند تا از ايشان خراج بستانند تا روز قيامت ، و اين سوى عذابست ، و لم يجب نبىّ قطّ الخراج الّا موسى - عليه السّلم - و هو اوّل من وضع الخراج ، و هيچ پيغمبرى خراج واجب نكرد الّا موسى - عليه السّلم - و أول كسى كى خراج واجب كرد موسى بوذ ؛ سيزده سال بستذ پس ترك كرد و رسول - صلّى اللّه عليه و آله . « إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ 1904 الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ » خذاى تو - اى محمّد ! - در عقوبت شتابنده است و آمرزنده گناه و رحيم و مهربانست . قوله - تعالى - : [ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 175 ] وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ ( 175 ) 1905 . بخوان - اى محمّد ! - بر ايشان قصهء آنك آيات خوذ بوى داذيم . بعضى گفته‌اند : مراد بلعم