فتوى دهذ از وى بپرهيزيذ و بر حذر باشيذ و سخن وى قبول مكنيذ . « وَ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ » و هر كس كى خذاى - تعالى - هلاك و عذاب او خواهذ ؛ و گفته‌اند : خواهذ كى او را فضيحت كنذ ، چنانك در آيتي ديگر فرموذ : « يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ » 1765 يعنى : آن روز كى ايشانرا در دوزخ عذاب كنند و فضيحت گردانند ايشانرا . « فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً » دافع عذاب خذاى - تعالى - از ايشان « أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ » خذاى نمىخواهذ كى ( 330 ) بسبب [ . . . ] 1766 . [ . . . ] كى 1767 از آن ضرب برنج آيذ و درد يابذ و رسول - صلّى اللّه عليه و آله - در موضعى كى آن را وجّ 1768 گويند و آن وادى است در طايف همچنين حكم فرموذ ؛ و گفته‌اند : چندانش تازيانه بزنند كى بميرذ ان عاد ، يعنى : اگر بعد از حكم صيد كنذ . سدّى گويذ : عاد رجل بعد ما حكم عليه بالتّحريم فأحرقه اللّه بالنّار ، يعنى : مردى بعد از حكم تحريم عود كرد بقتل صيد خذاى - تعالى - او را به آتش بسوخت . « وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ » خذاى - تعالى - بر همه چيزها غالب است و انتقام خواهذ از آنانك 1769 خلاف امر او كنند . قوله - تعالى - : [ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 101 تا 102 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْياءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَ إِنْ تَسْئَلُوا عَنْها حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللَّهُ عَنْها وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 101 ) قَدْ سَأَلَها قَوْمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا بِها كافِرِينَ ( 102 ) اى آنانك ايمان آورديذ ! رسول را مپرسيذ از چيزهايى 1770 كى اگر شما را به آن امر كنند برنج آييذ از آن . در سبب نزول اين آيت خلاف كرده‌اند . ابن عبّاس گويذ - رضي اللّه عنهما - : از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - سؤالهاى امتحان مىكردند و به آن استهزا مىنموذند . يكى مىگفت : پذر من كيست ؟ يكى مىگفت : جاء من كجاست ؟ يكى ميگفت : شتر من گم است ، از كجا طلب كنم ؟ 1771 ؛ خذاى - تعالى - آيت فرستاذ . امير المؤمنين گويذ - عليه السّلم - : رسول - صلّى اللّه ( 331 ) عليه و آله - روزى در خطبه فرموذ : انّ اللّه كتب عليكم الحجّ ، خذاى - تعالى - حج بر شما واجب كرد ؛ مردى از بنى اسد ، نام او عكاشة 1772 بن محصن ، برخاست ، فقال : كلّ عام ؟ يا رسول اللّه ! يعنى : هر سال ؟ ؛ فاعرض عنه حتّى عاد مرّتين او ثلثا ، رسول - عليه السّلم - از وى اعراض كرد تا آن سخن دو بار يا سه بار مكرّر كرد . رسول گفت : ويحك و ما يؤمنك ان أقول نعم ، چى ايمن