« ثمّ جعل يمسح عرق وجهه بوجهه و يمسح عرق علىّ بوجهه » يعنى : پس عرق روى خوذ به روى على مىماليذ و عرق على به روى خوذ مىماليذ ، « فقال على : يا رسول اللّه ! » على گفت : اى رسول خذا ! « لقد رايتك صنعت شيئا ما صنعت بىقبل » چيزى مىبينم كى تو با من مىكنى كى پيش ازين نديذم ، « قال : و ما يمنعني » رسول گفت : و چه منع كنذ مرا ازين فعل با تو ، « و انت تؤدّى عنّى » و تو آنى كى از من برسانى - و مراد ازين رسانيذن ( 265 ) سورة براءة است باهل مكّه ؛ 1587 و آن چنان بوذ كى چون سورة براءة منزل شذ رسول - صلّى اللّه عليه و آله - خواست كى ابو بكر را باصحاب نمايذ كى او را عند اللّه چه درجه است و ديانت او تا كجاست و بعد از وى لايق امامت نيست . سورة برائت بوى داذ و گفت : برو بر اهل مكّه خوان 1588 و عهد ايشان تازه كن . ابو بكر سورة بستذ و برفت . جبرئيل آمذ و گفت : اى محمّد ! خذاى - تعالى - مىفرمايذ كى سورة براءة بر اهل مكّة ترا مىبايذ خواند و عهد ايشان ترا تازه مىبايذ كرذ ، يا كسى كى از نفس تو باشذ . رسول امير المؤمنين را بفرستاذ و گفت : برو و سورة براءة از ابو بكر بستان و او را مخيّر كن اگر خواهذ با تو بيايذ و اگر خواهذ بازگردذ و نزد من آيذ . ابو بكر دو منزل رفته بوذ امير المؤمنين بوى رسيذ . سورة براءة بستذ و او را مخيّر كرد . او بازگشت . چون به خدمت رسول رسيذ گفت : يا رسول اللّه ! در من چه ديذى كى على را بر من برگزيذى ؟ 1589 رسول گفت : امر خذاى - تعالى - چنين بوذ كى سورة براءة بر اهل مكة من خوانم يا كسى كى از نفس من باشذ ، و على ( 266 ) نفس من بوذ . دليل برانك امير المؤمنين نفس رسول بوذ : « نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ » 1590 الآية . پس چون خذاى - تعالى - على را نفس رسول خواند ، هر كس كى بر على تقديم و ترجيح طلبذ ، بر رسول طلبيذه بوذ ، و هر كس با على حرب كنذ ، با رسول حرب كرده باشذ ، و هر كس كى بر رسول تقديم و ترجيح طلب كنذ و با وى بحرب مشغول شوذ ، عاقل مؤمن دانذ كى باشذ . قوله : « و تسمعهم صوتي » يعنى : آواز من در أداء وحى تو بايشان رسانى - چنانك پيش ازين بيان كرديم - ؛ « و تبين لهم ما اختلفوا فيه بعدي » يعنى : تو بيان كنى ايشانرا هر چه ايشان دران اختلاف كنند بعد از من ، چنانك در عهد مشايخ هر مشكل كى ايشانرا پيش آمذ و هيچ يك را ازيشان ادراك آن نبود ، امير المؤمنين آن بيان كرد ، و اين معنى مشهور