آن بوذ كى رؤساء مكّه به خدمت رسول آمذند - صلّى اللّه عليه و آله - ؛ گفتند : ما صحّت نبوّة تو از جهوذان پرسيذيم ؛ گفتند : ما ترا نمىشناسيم ؛ گواهى نزد ما آور كى نبوّة تو گواهى دهذ و بگويذ كى خذاى تو ترا بما برسالت فرستاذه است . خذاى - تعالى - اين آيت منزل فرموذ : « لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ » خذاى - تعالى - گواهى ميدهذ بآنچ به تو فرو فرستاذه است از قرآن كى معجز تو است كى به آن تحدّى كردى 1439 و هيچ كس را مجال مثل آن آوردن نبوذ چنانك فرموذ : « لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً » 1440 ( 225 ) يعنى : اگر بعضى مر بعضى را يارى دهند در آوردن مثل قرآن همه عاجز شوند ، و اين شهادتي است بصدق تو و معجز و نبوّة تو « أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ » يعنى : بسبب علمه فيك و انك اهل لذلك تقوم بحقوقه ، يعنى : بسبب آنك علم او محيط بوذ بورع و ديانت تو كى اهليّت و استعداد آن دارى كى بحقوق او قيام نمايى . زجّاج گويذ : قرآن فرو فرستاذ كى متضمّن علوم و احكام است . « وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ » و فرشتگان گواهى ميدهند بنبوّة تو - اى محمّد ! - ، « وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً » و بر نبوّة تو كفايتست كى خذاى - تعالى - گواهست . « إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ » بدرستى كى آنانك كافر گشتند و از راه خذاى بگرديذند ، يعنى : جهوذان كى بمحمّد و قرآن كافر شذند در آن معرض كى گفتند : صحّت نبوّة محمّد نزد ما روشن نيست و ذكر او در تورية نيست ، « قَدْ ضَلُّوا ضَلالًا بَعِيداً » بدرستى كى گم راه گشتند گم راهى دور . « إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا » آنانك كافر شذند و ظلم كردند بر آل محمّد « لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ » خذاى - تعالى - نيامرزد ايشانرا « وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً » و ننمايذ ( 226 ) ايشانرا راهى « إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ » الّا راه دوزخ « خالِدِينَ فِيها أَبَداً » و دران دوزخ جاويذ بمانند « وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً » و آن بر خذاى - تعالى - سهل و آسانست .