1389 . اى آنانك ايمان آورديذ ! « كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ » ، « قوّامين » اى : دوموا و اثبتوا ، يعنى : مدام بر ايمان ثبات نمائيذ « بالقسط » بعدل « شُهَداءَ لِلَّهِ » ( 209 ) گواهان خذا باشيذ به حق « وَ لَوْ عَلى أَنْفُسِكُمْ » و اگر بر نفسهاء شما باشذ . ابن عبّاس گويذ : كونوا قوّالين 1390 بالعدل في الشّهادة ، يعنى : چون گواهى دهيذ بايذ كى سخن شما و گفتار شما بعدل باشذ ، على من كانت ، بر هر كس كى باشذ و اگر بر نفسهاء شما بوذ . « أَوِ الْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ » في الرّحم فأقيموها عليهم ، و اگر بر ماذر و پذر و خويشان شما باشذ « إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيراً » و محابا مكنيذ توانگر را از جهت توانگرى و اگر درويش بوذ بر درويشى او رحمت مكنيذ « فَاللَّهُ أَوْلى بِهِما » كى خذاى - تعالى - بشما اوليتر است از شما 1391 « فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا » و متابعت هوا مكنيذ كى ترك حق كنيذ و راه جور پيش گيريذ ؛ و گفته‌اند : متابعت هوا مكنيذ فرارا من اقامة الشّهادة أصلا . « وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا » 1392 و اگر به زبان گواهى بگردانيذ تا حقّى به آن باطل كنيذ 1393 « أَوْ تُعْرِضُوا » يا بكلّى گواهى بپوشيذ و نزد حكّام آن را اقامت نكنيذ « فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ » كى خذاى - تعالى - باقامت شهادة و كتمان آن « خَبِيراً » داناست . « يا أَيُّهَا ( 210 ) الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ » اى آنانك ايمان آورديذ به خدا ! ايمان آريذ به خدا و رسول و آن كتابي كه فرو فرستاذ برسول خوذ - يعنى : قرآن . كلبى گويذ : از ابن عبّاس شنيذم كى اين آيت 1394 در شأن عبد اللّه سلام و اسد و أسيد بن كعب و ثعلبة بن قيس و سلام بن اخت عبد اللّه بن سلام و سلمة بن أخيه و يامين بن يامين - كى مؤمنان اهل كتاب بوذند - منزل شذ ، و حال آن بوذ كى اين جماعت به خدمت رسول آمذند و گفتند : يا رسول اللّه ! ما به تو و كتاب تو و تورية و موسى و عزير ايمان داريم و بهرچ