( اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ - 41 / ابراهيم ) ( أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي - 82 / شعراء ) ( وَ اغْفِرْ لَنا - 286 / بقره ) اغْفِرُوا هذا الامر بِغَفْرَتِهِ : يعنى آنگونه كه واجب است و بايستى پوشيده شود او را مستور دار . مِغْفَر : كلاه خود كه سر را مىپوشاند . غِفَارَة : پارچه و نمد زين الاغ است كه از رسيدن چربى سرش به بدنش او را حفظ مىكند ( وقتى كه بخاطر گرى سر حيوانى را قطران مىمالند ) . تكّه چرمى هم كه جاى حركت زه كمان را مىپوشاند نيز - غِفَارَة - گويند و همچنين ابرهاى متراكم و رويهم . غفل : الغَفْلَة : سهو و لغزشى كه انسان را بخاطر كمى مراقبت و كمى هشيارى و بيدارى فرا مىگيرد ، مىگويند : غَفَلَ فهو غَافِل ، در آيات : ( لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا - 22 / ق ) ( وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ - 1 / انبياء ) ( وَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها - 15 / قصص ) « 1 » ( وَ هُمْ عَنْ دُعائِهِمْ غافِلُونَ - 5 / احقاف ) ( لَمِنَ الْغافِلِينَ - 3 / يوسف ) ( هُمُ الْغافِلُونَ - 179 / اعراف ) ( بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ - 144 / بقره ) ( لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ - 102 / نساء ) « 2 » ( فَهُمْ غافِلُونَ - 6 / يس ) ( عَنْها غافِلِينَ - 136 / اعراف ) ارض غُفْلٌ : زمين هموار ، كه بلندى ندارد .

--> ( 1 ) مربوط به حضرت موسى است مىگويد زمانى كه بحدّ رشد و كمال رسيد ناشناخته و دور از چشم ساكنان شهر وارد آنجا شد . ( 2 ) هشدارى است به مؤمنين و مسلمانان در زمان صلح و جنگ هر دو ، كه هرگز نبايد از نيرومندى و قدرت و سلاح خويش از دشمن غافل باشند .