الراغب الأصفهاني ( مترجم : غلامرضا خسروى حسينى )
684
المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى )
پستان ، پس تمام معانى فوق در عبارت - داهية غبراء هست و نيز بلا و مصيبتى است كه وقتى مىگذرد اثرى از آن باقى است و يا از عبارت - عِرْقٌ غَبِرٌ - است يعنى رگى كه بعد از بسته شدن خونش مجدّدا خونش روان مىشود و باز پى در پى باز و شكسته مىشود . غَبِرَ العِرْقُ : رگ باز شد . غُبَيْرَاء : گياهى است معروف ( درخت سنجد ) كه ميوهاش بر همان شكل و رنگ برگ درخت است . ( درخت سنجد برگش و ميوهاش و ساقهاش گرد آلود و خاكسترى رنگ است ) . غُبَيْراء : ميوه درخت سنجد . غبن : الغَبْن : يعنى در معاملهاى كه ميان تو و ديگرى هست با نوعى نهانكارى او را مغبون و زيانمند سازى كه اگر اين مغبون شدن در مال باشد ، مىگويند : غَبَنَ فلان - و اگر زيان و ضرر در رأى و نظر باشد ، مىگويند : غَبِنَ ( با كسره حرف - ب ) . غَبِنْتُ كذا غَبْناً : وقتى است كه چيزى را فراموش كنى و آن را نوعى غبن و زيان و ضرر بدانى . يَوْمُ التَّغابُنِ : روز قيامت ، براى اينكه در قيامت زيانمنديها و غبن در خريد و فروشهائى كه آيات زير به آن اشاره مىكند آشكار مىشود كه چون مؤمن بودهاند به رضاى خدا مىرسند . ( وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ - 207 / بقره ) ( إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ . . . - 111 / توبه ) و از آيه : ( الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا - 77 / آل عمران ) « 1 » دانسته
--> ( 1 ) كسانى كه پيمان خداى و سوگندهاى خويش را به بهائى ناچيز و اندك مىفروشند در آخرت .