رَدُأَ الشّيءُ رَدَاءَة : كه اسمش - ردىء - است ( يعنى ناروا و زشت و ناپسند ) . الرَّدَى : هلاكت و مرگ . تَرَدِّي : رو برو شدن با مرگ . خداى تعالى گويد : ( وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى - 11 / الليل ) ( همين كه با مرگ رو برو شود مالش او را از هلاكت دور و بى نياز نخواهد كرد ) . و آيات : ( وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَتَرْدى - 16 / طه ) و ( تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ « 1 » - 56 / صافّات ) . مُرَادَة : سنگ سختى كه سنگهاى ديگر را با آن مىشكنند و خرد مىكنند . رذل : الرَّذْل و الرُّذَال : يعنى چيزى كه بخاطر ناروايى و زشتىاش مورد رغبت و ميل نيست . خداى تعالى گويد : ( وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ الْعُمُرِ - 70 / نحل ) . ( و بعضى از شما به عمر طولانى كه به آن رغبتى نداريد مىرسيد ) . آيات : ( إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ - 27 / هود ) و ( قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ - 111 / شعراء ) . ( سخن مخالفين انبياء به اطرافيان ايشان است كه مخالفين به آنها رغبتى نداشتند و با اين واژه يعنى اراذل بيان شده است نه اينكه در حقيقت چنان باشند ) . رزق :

--> ( 1 ) اصلش لتردين - است اين آيه سخن يكى از دو دوست دنيايى است كه به قيامت معتقد بوده و دوست ديگرش در دنيا به او مىگفت : ( أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ - 47 / واقعه ) آيا پس از مردن و خاك و استخوان شدن مبعوث مىشويم . در آيهء فوق كه در متن آمده دوست خوب به يار ناباور و انكار كننده‌اش از بهشت سر مىكشد و او را در دوزخ مىبيند به او مىگويد سوگند به خدا نزديك بود مرا هم به هلاكت بيندازى و به معاد و قيامت ناباورم كنى .