( يَعْكُفُونَ عَلى أَصْنامٍ لَهُمْ - 138 / اعراف ) « 1 » ( ظَلْتَ عَلَيْهِ عاكِفاً - 97 / طه ) ( وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ - 187 / بقره ) و آيه : ( وَ الْهَدْيَ مَعْكُوفاً - 25 / فتح ) يعنى حيوانى كه براى قربانى نگهدارى و بسته شده « 2 » . . علق : العَلَق : دست آويختن و تشبّث نمودن به چيزى است عَلِقَ الصّيدُ في الحبالة : شكار در دام افتاد . أَعْلَقَ الصّائدُ : وقتى است كه شكار در دام صيّاد گرفتار شود . مِعْلَق و مِعْلَاق : قلّاب و چنگك و دام كه چيزى به آن آويخته مىشود . عِلَاقَة السّوط : دستهء حلقوى تازيانه . عَلَقُ القربةِ : دسته مشك . عَلَق البَكَرَة : آلات چرخ چاه كه به آن متّصل مىشود . عُلْقَة : آويختن و آنچه را بدان چنگ زدند . عَلِقَ دمُ فلانٍ بزيد : وقتى است كه زيد قاتل اوست . عَلَق : كرمى كه در حلق و گلوى حيوان مىچسبد . عَلَق : خون بسته شده عَلَقَة : نطفه يا چيزى كه فرزند از آن موجود مىشود ، در آيات : ( خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ - 2 / علق )

--> ( 1 ) ملازم و متوجّه بت‌هاى خويشند . ( 2 ) ترجمه تمام آيه چنين است آنها كسانى بودند كفر ورزيدند و شما را با قربانيهاتان كه براى رسيدن به قربانگاه نگه داشته شده بود از مسجد الحرام مانع مىشدند .