( فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ - 73 / حجر ) ( پگاهان كه صبح كردند صيحهء عذاب فرو گرفتشان و ديار قوم لوط را كه تمامى به فساد آلود شده بودند نگونسار كرديم ) . صَائِحَة : بانگ نوحه سرا . ما ينتظر الّا مثل صيحة الحبلى : چيزى را جز شرّى كه به زودى به ايشان مىرسد انتظار نمىبرند . صَيْحَانِيّ : نوعى خرماست ( خرماى شهر مقدّس مدينه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ) صيد : الصَّيْدُ : شكارمصدر - صَادَ ، يَصِيدُ است يعنى دست يافتن و - تصرّف آنچه را كه وصولش ناممكن بوده و در شرع به معنى شكار و دست يا بى به حيواناتى است كه از آن كسى نباشد و نيز گرفتن و صيد از هر چيزى كه حرام باشد . خود شكار و وسيلهء شكار هم - صيد - ناميده شده . آيه : ( أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ - 96 / مائده ) يعنى صيد كردن آنچه را كه در دريا است . و امّا آيه : ( لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ - 95 / مائده ) ( كه در بارهء نهى از شكار در حال احرام و محرم بودن است ) . و آيات : ( إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا - 2 / مائده ) ( غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ - 1 / مائده ) آنطور كه فقهاء گفته‌اند شكار در آن موقع و مكانها ، ويژه حيواناتى است كه گوشتشان خورده مىشود به دلالت آنچه كه روايت شده است : « خمسة يقتلهنّ المحرم فى الحلّ و الحرم : الحيّة و العقرب و الفأرة و الذّئب و الكلب العقور » . ( پنج حيوان است كه زائرين بيت اللَّه در حال احرام يا غير احرام آنها را مىكشند ) : ( 1 - مار 2 - عقرب 3 - موش صحرايى 4 - گرگ 5 - سگ گزنده ) .