به صورت تشبيه شاعر گويد : و إذا يخلو له لحمى رتع * . . . يعنى : ( وقتى كه برايش خلوت مىكنند گوشتم خورده مىشود ) . در بارهء چهارپايان - راتع و رتاع - و در بارهء انسان ، راتعون مىگويند . رتق : الرَّتْق : پيوسته بودن و بهم برآمدن دو چيز چه از نظر خلقت و طبيعت يا از نظر كار و صنعت ، خداى تعالى گويد : ( كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما - 30 / انبياء ) . يعنى : ( آسمانها و زمين در آغاز آفرينش بهم پيوسته بودند ، سپس آنها را آفرينشى جداگانه ساختيم و بسطشان داديم ) . الرَّتْقاء : دوشيزه‌اى كه پيوسته باكره است . فلان رَاتِقٌ و فَاتِقٌ فى كذا : او در آن كار هم گره زننده و هم گره‌گشا است ( هم پيمان دار و هم پيمان شكن ) . رتل : الرَّتَل : درستى و آراستگى چيزى بر نظم و استوارى آن . رجل رَتِلُ الاسنان : مردى كه دندانهاى سپيد و منظّمى دارد . التَّرْتِيل : اداى كلمات از دهان ، به آسانى و استوارى و محكمى خداى تعالى گويد : ( وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا - 4 / مزّمل ) و ( وَ رَتَّلْناهُ تَرْتِيلًا - 32 / فرقان ) يعنى : ( به آسانى و محكمى قرآن را تلاوت كنيد و كلماتش را اداء نمائيد ) . رجج : الرَّجّ : حركت و جنبش دادن و لرزندان چيزى . فعلش - رَجَّهُ ، فَارْتَجَّ - است .