صغو : الصَّغْوُ : كژى . صَغَتِ النّجومُ و الشّمس صَغْواً : ستارگان و خورشيد به جانب مغرب گرديدند . صَغَيْتُ الإناءَ : ظرف را براى ريختن آبش كج كردم . أَصْغَيْتُهُ و أَصْغَيْتُ إلى فلانٍ : با سر و گوش به سويش كچ شدم . آيه : ( وَ لِتَصْغى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ - 113 / انعام ) ( تا دلهاى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند از شنيدن گفتار آراسته شيطان منحرف و متمايل به كژى شود ) . صَغَوْتُ إليه أَصْغُو أَصْغَى صَغْواً و صُغِيّاً ( واوى و يائى ، صَغَى يَصْغُو صَغْواً و - صَغَى يَصْغِي صُغِيّاً ) حكايت شده است ، صَغَيْتُ أَصْغَى و أَصْغَيْتُ أُصْغِي - هم هست . صَاغِيَةُ الرّجلِ : كسانى كه به او راغبند و تمايل دارند . فلانٌ مَصْغِيٌّ إناؤُهُ : تيره روز است و بى بهره ، كه به طور كنايه در هلاكت و مرگ به كار مىرود . عينُهُ صَغْوَاءُ إلى كذا : چشمش كج بين و أحول است . الصَّغْيُ : كژى در گردن و چشم . صفف : صَفّ اين است كه تو چيزى را بر يك خط مساوى قرار دهى مثل صفّ مردم و درختان و مانند اينها . ابو عبيدة - چنان كه گفته است ، آن را به معنى - صَافّ - مىداند . خداى تعالى گويد : ( إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا - 4 / صفّ ) ( ثُمَّ ائْتُوا صَفًّا - 64 / طه ) . در اين آيه احتمال مىرود كه مصدر باشد يا به معنى - صَاِّفّينَ - يعنى صف زدگان و در حال صف . ( سخن فرعون به ساحران است چون تحت تأثير پيامبرى موسى عليه السّلام قرار گرفتند