شَاعَ القوم : آن قوم زياد و پراكنده شدند . شَيَّعْتُ النّار بالحطب : آتش را با هيزم زياد كردم و افروختم . الشِّيعَة : گروهى و كسانى هستند كه انسان با آنها توانا و نيرومند مىشود و ديگران هم از او منتشر و گسترده مىشوند . ( واژه - شيعه - براى تثنيه و مفرد و مذكّر و جمع به همين صورت به كار مىرود ) . و از اين معنى است واژه - مشيع - يعنى شجاع و دلير . شِيعَة و شِيَع و أَشْيَاع - هر سه به يك معنى است . در آيات : ( وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ « 1 » - 83 / صافّات ) ( هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ - 15 / قصص ) ( اين از پيروان او و اين از دشمنان اوست ) . ( وَ جَعَلَ أَهْلَها شِيَعاً - 4 / قصص ) ( در بارهء فرعون است كه با علوّ و برترى جويى در زمين ، اهل زمين را دسته دسته كرد تا حكومت كنند ) . و آيات : ( فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ - 10 / حجر ) ( وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ - 51 / قمر ) كه در همان معنى است .

--> ( 1 ) مربوط به حضرت نوح است ، يعنى ابراهيم از شيعيان و پيروان نوح است و پيامبر اسلام هم به نصّ ( وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً - 125 / نساء ) شيعه ابراهيم است و تمام مسلمانان هم شيعه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هستند و به راستى اگر اين نامگذارى الهى و قرآنى با حفظ مفاهيم آن تعميم يابد ديگر چه اختلافى خواهد بود جز اينكه دشمنان اسلام از حميّت‌هاى غلط سوء استفاده نموده و در ميان مسلمين بذر اختلاف و مشاجرات اسمى و لفظى افشاندند ، امروز بايستى كليّه علماى مسلمين در تمام كشورها به مردم بفهمانند كه نام يك فرد مسلمان واقعى به نصّ قرآن - شيعة - است و شيعه نام تمام مسلمانانى است كه پيرو حقيقى پيامبرند و به سنّت‌هاى او عمل مىكنند چنان كه گفت : ( سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنا وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلًا - 77 / اسراء ) بنابر اين تمام پيروان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امامان كه علمشان مستقيما از پيامبر است و آن را بدون استاد و معلّم ، دريافته‌اند و عمل مىكنند ، شيعيان پيامبر هستند و لذا امّت اسلامى افتخار مىكند كه يك پيامبر ، يك كتاب ، يك قبله ، يك سنّت و يك نام براى همه مسلمين هست و با مؤمن بودن به آن در اصول همه برادرند .