بُرْدٌ مُسَهَّم : پارچه برد يمانى كه نقش تير بر آن باشد . سَهَمَ وَجْهُهُ : چهره‌اش دگرگون شد . السَّهَام : دردى است كه روى و چهره از آن تغيير مىكند ( سوختن از گرما و گرما زدگى ) . سهو : السَّهْو : خطا از روى غفلت و نادانى ، كه بر دو گونه است : اوّل - سهو و خطايى كه انگيزه‌ها و كشش‌هايش از انسانيت انسان نباشد مثل ديوانه‌اى كه انسانى را ناسزا مىگويد : دوّم - سهو و خطايى كه انگيزه ايجاد آن از ارادهء خود اوست ، مثل كسى كه شرب خمر مىكند و سپس كار منكر و ناروايى از او سر مىزند هر چند كه قصد آن كار نكرده باشد . سهو كننده و خطا كار يا غفلت زدهء اوّل كه ديوانه است قابل بخشش است و از او درمىگذرند ولى دوّمى يعنى خطاكار مىخواره به جرم گناهش مجازات مىشود و بر اساس معنى دوّم مذموم دانستن آن از سوى خداى تعالى است ، در آيات : ( فِي غَمْرَةٍ ساهُونَ - 11 / ذاريات ) ( در ورطه‌اى غافل ، و بى خبرند ) . ( عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ - 5 / ماعون ) ( آيه چنين است ، فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ : واى بر نماز گزارانى كه از نمازشان غافلند ) . سيب : السَّائِبَة ( در آيه - ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ « 1 » - 103 / مائده )

--> ( 1 ) در مورد آيه ( ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ - 103 / مائده ) كه اين اصطلاحات در آن به كار رفته است شيخ طوسى مىنويسد : اين آيه از دلايل روشنى است بر بطلان مذهب مجبره ( جبرى مسلكان ) .