ولى زينت در كوتاه سخن بر سه گونه است : 1 - زينت و آرايش نفسانى مانند علم و اعتقادات نيكو ( باورهاى درست ) . 2 - زينت بدنى مثل نيرومندى و بلندى قامت . 3 - زينت خارجى يعنى به وسيله چيزى جدا از انسان مثل مال و مقام . پس آيه ( حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ - 7 / حجرات ) ( ايمان را محبوبتان گردانيد و آن را در دلهاتان بياراست و امّا نافرمانى و عصيان را در نظر شما و براى شما مكروه كرد كه خودتان رشد يافته و راهيافتگانيد ) اين قسمت در آيه آراستگى و زينت نفسانى است . و در آيه : ( مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ - 32 / اعراف ) به زينت و آرايش مادّى حمل شده است براى اين كه روايت شده گروهى خانهء خدا را برهنه طواف همى كردند و با آيه فوق از اين عمل نهى شده‌اند . بعضى گفته‌اند بلكه زينتى كه در آيهء فوق ياد شده است اشاره به كرامتى است كه در آيه : ( إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ - 13 / حجرات ) آمده است و بر اين معنى شاعر گفته است : و زِينَةُ المَرْءِ حُسْنُ الأَدَبِ : آرايش مرد ، ادب و رفتار نيكوى اوست . در آيهء : ( فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ - 79 / قصص ) اشاره به زينت دنيايى از مال و متاع و جاه است . زَانَه كذا و زَيَّنَهُ وقتى گفته مىشود كه كسى نيكى در گفتار و كردارش را آشكار كند ، خداى تعالى تَزْيِين را : 1 - در مواضعى به خود نسبت داده است . 2 - و در جاهائى به شيطان . 3 - و در بعضى اوقات بدون اين كه فاعل آن نام برده شود ، ذكر شده است .

--> آريد ، و نباشيد از كسانى كه در خور ملامتند و براى ما وسيله مذمّت شويد .