صالح مىكند در باغى خرّم و سرسبز و شادمانه درآيند ) . و به اعتبار معنى آب فراوان در واژه - روض - مىگويند : أَرَاضَ الوادي و اسْتَرَاضَ : آب درّه فراوان شد . أَرَاضَهُمْ : سيرابشان كرد . الرِّيَاضة : به كار بردن و واداشتن نفس در زحمت ، براى اينكه رام و آرام شود و از اين معنى عبارت : رُضْتُ الدَّابَّةَ - است يعنى : ( حيوان را رام كردم ) مىگويند : افعل كذا ما دامَتِ النَّفْسُ مُسْتَرَاضَة : آن طور كار كن تا وقتى كه نفس براى رياضت قابل و ارزشمند باشد و يا معنايش اين است كه آنچنان بكوش تا نفس ظرفيت و گنجايش داشته باشد . كه از معنى روض و اراضة است . إرَاضَة : شايسته و پاكيزه شدن ( و همچنين - اراضة - سيراب شدن و شير روى شير ريختن ) . در آيهء : ( فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ - 15 / روم ) عبارت از باغ بهشتى و زيبائيها و جاى شادى و آرامش است . آيه : ( فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ - 22 / شورى ) اشاره به چيزهائى است كه از نظر ظاهر براى مؤمنين در آخرت آماده شده است . و نيز گفته‌اند : رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ - اشاره به شايسته گردانيدن - ايشان از علوم و اخلاقى است كه هر كس واجد آنها باشد قلبش پاكيزه و طيب است . ريع : الرِّيع جاى بلندى است كه از دور نمايان باشد ، مفردش - رِيعَة است . خداى تعالى مىگويد : ( أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً - 128 / شعراء ) يعنى در هر جاى رفيع و بلند . ( آيا در هر مكان مرتفعى قصرى و نشانه‌اى مىسازند ) . رَيْع البئر : سنگ چينى كه اطراف چاه بنا شده و بلند است . رَيْعَان كلِّ شىء : آغاز هر چيز كه از آن ظاهر مىشود . و به طور استعاره به زيادتى