اى علمدار لشكر دين ؛ اى ربايندهء جانها و غارت‌كنندهء دلها ؛ نالهء واجدان تو بر سر كوى يافت تو است ، غوص شيفتگان تو در قعر درياى محبّت تو ، جان باختن عاشقان تو در معركهء معارف تو ، تاختن سوختگان تو در ميدان بلاى تو است ؛ آن بازى را كه در فضاى طلب تو پرواز كند جان خود را طعمهء او سازيم و آن مفلسى را كه از درد نايافت تو آه كشد ، دل خويش را فداى او كنيم ، و آن منتظرى كه در آرزوى ديدار تو است ، ديدهء خويش را نثار او كنيم . يار از دل من خبر ندارد گوئى * يا خواب به من گذر ندارد گوئى تاريك‌تر است هر زمانى شب من * يا رب شب من سحر ندارد گوئى ! بنام تو اى خداوند بخشندهء مهربان من چنينم كه : هر شب نگرانم به يَمَن تا تو برآئى * زيرا كه سُهيلى و سهيل از يمن آيد كوشم كه بپوشم صَنما نام تو بر خلق * ز اوّل سخنم نام تو اندر دهن آيد سوره 88 آيه 1 1 - هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ . آيه . ( اى محمّد ) ، بيدار و هشيار باش ، و مردم را از كار رستاخيز و سختيهاى آن روز آگاه كن ، چه روزى ؟ روز هيبت و عظمت ، روز سياست و صولت ، روز تغابن و حسرت ، ميخ سكوت بر زبانها زده ، مهر قهر بر لبها نهاده ، بند عدل بر پاها بسته ، خاك خوارى بر رخسارها نشانده ، منادى عدل برخاسته ، كه : اى زبانهاى گويا ، خاموش شويد ! اى دستهاى خاموش ، سخن گوئيد ، اى گواهان ناگويا ، امروز نوبت گفتار و گواهى شما است ، اى جاسوسان قدرت ، آنچه ديده‌ايد بنمائيد ، اى گماشتگان حكمت ، آنچه دانيد بگوئيد ، اى بازرگانان راه آخرت ، بضاعتهاى خود را پيش آريد ، اى گماشتگان حضرت عزّت ، نامه‌ها را در دست اين لشكر نهيد ، اى گناهكاران و عاصيان ، لغزشها و بزه‌هاى خود را برخوانيد ! سوره 88 آيه 2 2 - وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ - تا - يُغْنِي مِنْ جُوعٍ . آيه‌ها . چون آن خطاب به خلق رسد ، گناهكاران همه از بيم و شرم سر به زير افكنند ، و چون زفير و خشم دوزخ به گوش آنها رسد ، همه به زانو درآيند ، و خروش از عرصات برآيد ، و آواز گيراگير در ايستگاه افتد ! سوره 88 آيه 8 8 - وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ - تا - وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ . آنگاه به يك چشم بهم زدن در ميان همهء خلق حكم كنند ! گروهى را به عدل بازدارند ! و به زندان محنت برند ! و گروهى را به فضل بنوازند و به سراى دولت فرود آرند و با رويهاى تازه و گل پربار شكفته به بوستان محبّت برند . گروه اول كه در دنيا رنجها برده ، رياضتها كشيده و همه هدر رفته بيان حال ارباب صومعه و دير است ! يعنى راهبان ترسايان و رنجوران اهل كتاب ! كه نه بر ملّت اسلامند و نه بر دين حق ! و با كفر و گمراهى رياضت همىكشند ، و بىايمان و اسلام ، عملهاى فراوان همىكنند ، ليكن سعى آنها به هدر رفته و گمان مىكنند كه آنها كار نيك كرده‌اند « 1 » و گروه دوم مؤمنانند كه مشمول فضل خداوند گشته‌اند ! سوره 88 آيه 21 21 - فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ . آيه . ( اى محمّد ) ، تو آنها را ياد و پند و اندرز ده ، و بگو : اى گروه مسلمانان ، اسلام به ناز داريد ، و عزّت او را بشناسيد و شرع محمّدى را بزرگ داريد و به حقيقت بدانيد كه

--> ( 1 ) - اشاره به اين آيه است : الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً ! يعنى كسانى هستند كه كوشش آنان در زندگى دنيا هدر رفته و خود گمان كنند نيكوكارند !