چه داورى كرد ؟ حكم بقا ، يا قضاى فنا ؟ تقدير طاعت ، يا تقدير معصيت ؟ تقدير سعادت ، يا تقدير شقاوت فرموده است ؟ اى جوان‌مرد ، بنگر ، بنده مؤمن را با اين دو حال جاى ايمنى نيست ! غافل بودن و فارغ نشستن روا نيست ، بايد خود را از نفس خود آزاد كند ، و از دنيا بهره‌اى براى عقبى ستاند ، و از روز فراغ ، روز شغل را نصيب گيرد و در جوانى پيرى را منتظر باشد ! و در زندگى مرگ را برگ كند ، كه پس از مرگ جاى آشتى نيست ! به آن خداى كه وحدانيّت صفت او است كه پس از دنيا سرائى نيست كه آنجا مقام كنند جز بهشت برين كه نعمت اسلام در آنجا بر مردم تمام كنند ! و يا دوزخ كه عذاب كفر را در آنجا برقرار و راحت و لذّت بر او حرام كنند ! سورهء - 82 - انفطار - 19 - آيه - مكى - جزو 30 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان . 1 - إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ . آنگاه كه آسمان بشكافد و پاره شود - * - 2 - وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ آنگاه كه ستارگان فروريزند - * - 3 - وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ . آنگاه كه درياها درهم گشايند - * - 4 - وَ إِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ . آنگاه كه گورها باز شوند و مردگان را بيرون ريزند - * - 5 - عَلِمَتْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَتْ هركسى داند آنچه پيش فرستاده يا پيش باز از نهاد گذاشته ! - * - 6 - يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ . اى آدمى ، چه چيز تو را به خداوند قرآن كريم نيكوكار و نوازش‌كننده فريفته كرده ؟ - * - 7 - الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ . خدائى كه تو را آفريد و تو را راست و هموار كرد ، پس اندام تو را درخور يكدگر آفريد - * - 8 - فِي أَيِّ صُورَةٍ ما شاءَ رَكَّبَكَ . به هر صورت كه خود خواست آفريد و تو را بر هم ساخت - * - 9 - كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ . نه چنين است ، آگاه باشيد ، اين شمائيد كه بروز رستاخيز و روز پاداش و شمار كافر مىشويد و دروغ زن مىگيريد ! - * - 10 - وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ . همانا بر شما نگاهبانند ( گوشوانانند ) - * - 11 - كِراماً كاتِبِينَ . آزادگان پاك كه دبير و نويسنده‌اند - * - 12 - يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ مىدانند هرچه شما مىكنيد - * - 13 - إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ . نيكان فردا در ناز و نعمتند - * - 14 - وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ . و بدان فردا در دوزخند - * - 15 - يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ . به آتش رسند و آن را در روز جزا برافروزند - * - 16 - وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ . و آنان هرگز از آتش دور و ناديده نيستند - * - 17 - وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ . چه چيز تو را دانا كرد كه روز شمار چيست ؟ - * - 18 - ثُمَّ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ . ( تأكيد است ) - * - 19 - يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ . روزى كه به دست هيچ‌كس چيزى نيست و نتواند و به كار نيايد ، كار آن روز همه با خدا است . تفسير ادبى و عرفانى سوره 82 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . نام خداوند كريم مهربان ، لطيف و نوازندهء بندگان ، يگانه و يكتا در نام و نشان ، دارندهء جهان ، نعمت‌بخش آفريدگان ، دل‌گشاى دوستان ، به بنده‌نوازى معروف ، به مهربانى موصوف ، به فضل خود باز آمده به وفاى اميدواران ، به لطف خود پذيرندهء پرستندگان ، به كرم خود سازندهء كار بندگان ، به مهربانى خود نوازش‌كنندهء ضعيفان و شنوندهء دعاى عاجزان است .