. . . أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . آيه . نوح قوم خود را به دستور خداوند وعدهء عذاب داد ، آنان گفتند آن عذاب را بياور ، خداوند وعدهء او را راست كرد و همه را غرق نمود ! مصطفى ، امّت خود را وعدهء آمرزش داد و خداوند آن وعده را راست كرد و آنان را بخشيد ! نوح چون از قوم خود رنجيد ، به درگاه خداوند آنها را سعايت كرد و فناء آنها را خواست ! ولى مصطفى چون از قوم خود رنجيد ، از درگاه خدائى هدايت آنها را خواست ! قوم نوح به سعايت او در اين جهان همگى هلاك شدند و امّت محمّد در آن جهان به آمرزش رسيدند ! سوره 71 آيه 14 - 13 13 - ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً وَ قَدْ خَلَقَكُمْ أَطْواراً . آيه . خداوند ، قوم نوح را گفت : شما را چه رسيده كه شكر نعمت خداوند را نمىگزاريد و حق پرورش ما نمىداريد و خود مىدانيد كه شما را از چه آفريدم ؟ در آغاز نطفه‌اى از صلب ضعيفى به رحم ضعيفى آوردم ، اندر آن حصن حصين و قرار مكين جا دادم ، بنگر كه به قلم قدرت چون نگاشتم ! و آن قطرهء آب را خون گردانيدم ! و خون را گوشت ، آنگاه از ميان آن استخوان درآوردم ! و به هم پيوند دادم ! و چون قالب مصوّر تمام گشت ، جان لطيف را فرمان دادم تا به تن درآمد ! چنان كه پادشاهى به كاخى درآيد ! و هر عضوى را خلعتى دادم چنان كه به چشم بينائى ، به گوش شنوائى ، به زبان گويائى ، به دست گرفتنى ، به پاى رفتنى دادم . اى بنده تو را نيكو بياراستم ، قدّ تو پيراستم ، از همه بهتر تو را آفريدم و از همه زيباتر نگاشتم ! چون صورت تو بت ننگارند به كشور * چون قامت تو سرو نكارند به كاشمر چون نقش تو ، پيش بُتِ آذر نگرند * از شرم فروريزد نقش بت آذر ! كردگار حكيم و خداوند كريم كه تو را جمال صورت افزود و بدايع قدرت در فطرت تو بنمود و دلت به توحيد بياراست و زنگار انكار از او بزدود ! چه گوئى ، آيا از حكمت او و رحمت او سزد كه آراسته و پيراستهء خود را بسوزد ؟ نه هرگز ! چون در اين حال تأمّل كنى و در كار آفريدگار تدبّر نمائى ، به زبان شكر بگوى : از قطرهء آب نطفه بنگاشت مرا * بر خدمت خود به فضل بگماشت مرا از جملهء خلق سر برافراشت مرا * شكر ايزد را كه بس نكو داشت مرا نوح چون آن همه نعمت و كرامت حقّ به ياد ايشان داد و از آنها شكر نشنيد و جز بر كفر و تكذيب ايشان نيفزود ! روى از آنان بگردانيد و گفت : خدايا ، مرا و دو زايندهء مرا بيامرز و هركس كه به ايمان من درآمد در عهد من و همچنين مؤمنان و مرد و زن از امّت محمّد كه به آخر عهد در وجود آيند و بهينهء همهء امّتها و پسنديدهء تو هستند ، خداوندا ، همهء آنان را نيز بيامرز . سورهء - 72 - جن - 28 - آيه - مدنى - جزو 29 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند بخشندهء مهربان . 1 - قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً . بگو ( اى پيغمبر ) مرا به وسيلهء وحى آگاهى دادند كه گروهى از پريان قرآن را شنيدند ( نيوشيدند ) پس گفتند : ما قرآن شگفت‌آورى شنيديم !