30 - فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَلاوَمُونَ . پس آنها روى فراهم كردند و يك دگر را سرزنش مىدادند ! 31 - قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغِينَ . گفتند : اى واى بر ما كه ما از اندازه بيرون شديم ( طغيان كرديم ) و فرمان‌بردارى خداوند را بگذاشتيم . 32 - عَسى رَبُّنا أَنْ يُبْدِلَنا خَيْراً مِنْها إِنَّا إِلى رَبِّنا راغِبُونَ . اميد است كه پروردگار ما بهتر از آن بما دهد و ما بسوى خداى خود مىگرديم و پناه مىبريم . 33 - كَذلِكَ الْعَذابُ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ . چنين است عذاب اين جهانى ! و عذاب آن جهان بزرگتر است اگر بدانند ! 34 - إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ . براى پرهيزكاران از شرك نزد پروردگارشان بهشتهاى پرنازونعمت است . 35 - أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ . ( خداوند به كافران گويد : ) آيا ما مسلمانان را چون كافران سازيم ؟ 36 - ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ . شما را چه رسيده كه چنين حكمى مىكنيد ؟ 37 - أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ . آيا شما را كتاب آسمانى است كه همىخوانيد ؟ 38 - إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ . شما راست در آن كتاب آنچه را اختيار مىكنيد . 39 - أَمْ لَكُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَما تَحْكُمُونَ . يا شما را سوگندهائى و پيمان‌هائى به ما تا روز رستاخيز رسيده ؟ كه شما راست آنچه حكم مىكنيد ؟ ( و چنين اختيارى داريد ؟ ) 40 - سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذلِكَ زَعِيمٌ . از آنها بپرس ( اى پيغمبر ) تا كيست از ايشان كه ميانجى و نمايندهء درستى آن پيمان است ؟ ( و درستى آنها را به عهده مىگيرد ) 41 - أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكائِهِمْ إِنْ كانُوا صادِقِينَ . يا آنان شريكهائى دارند پس بايد آنان را بياورند اگر راست مىگويند . 42 - يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ ساقٍ وَ يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلا يَسْتَطِيعُونَ . آن روز كه پرده از ساق بركشند و مردم را به سجود خوانند ، آن روز ناگروندگان نتوانند سجده كنند ! 43 - خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَ قَدْ كانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَ هُمْ سالِمُونَ . درحالىكه چشم آنها از بيم فروشده و خوارى بر روى آنها نشسته ! درحالىكه در دنيا چون آنان را به سجده كردن خواندند با آنكه سلامت بودند ، اجابت نكردند . 44 - فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ . پس ( اى پيغمبر ) كسانى كه اين سخن را دروغ مىشمردند به من واگذار ، آرى ، من آنها را طورى ( بتدريج خرد خرد ) فراگيرم از جائى كه ندانند . 45 - وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ . و ايشان را مهلت ( درنگ ) دهم ، زيرا كه ساز من استوار و كار بردبارى بر من فراخ و از فردا مرا بيم نه .