احمد بن محمد ميبدى

536

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

سورهء - 65 - طلاق - 12 - آيه - مدنى - جزو 28 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند بخشندهء مهربان . 1 - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا الْعِدَّةَ وَ اتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ . اى پيغامبر ، چون زنان را طلاق دهيد ( دست بازداريد ) آنان را در پاكى از حيض ( قاعدگى ) دست بازداريد ( پيش از پاسيدن ) و عدّهء زن كه به پاكى ( از حيض ) است بشماريد و از خشم و عذاب خداوند پرهيز نمائيد ، لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَ لا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً . آنها را از خانه بيرون نكنيد ( تا عدّه آنها به سر رود ) و از خانه بيرون نشوند مگر آنكه كار فاحشى بر آنان درست گردد ، اين است اندازه‌هائى كه خداوند در دين خود نهاده و هركس از اندازه‌هاى خدائى درگذرد بر خود ستم روا داشته ، نمىدانى ! شايد خداوند پس از ناسازگارى آنها مهر از دو طرف نمودار سازد و برگردند ! 2 - فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ أَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَ أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ . پس چون زنان به كران ( آخر ) عدّهء خود رسيدند ، پس آنها را به نيكوئى نگاه داريد يا به نيكوئى از آنها جدا شويد ( دست بازداريد ) و دو مرد عادل ( راست استوار ) از ميان خويش گواه كنيد ، و آن گواهى را از بهر خدا به پا داريد ، ذلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً . اين است سخنى كه به آن شما را و هركس را كه به روز جزا ايمان آورد پند مىدهند و هركس از خشم خدا بپرهيزد خداوند او را از سختى و تنگى بيرون آرد . 3 - وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً . و خداوند او را روزى دهد از جائى كه گمان نمىكند ( نه بيوسد ) و هركس به خدا توكّل كند ( پشت به خدا باز كند ) بسندهء او است ( كه او را به كس نيازمند نكند ) و كه فرمان خداوند پيش شدنى است ( و خواست او بجاى رسيدنى است ) و خداوند هر چيزى را اندازه‌اى نهاده است . 4 - وَ اللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاثَةُ أَشْهُرٍ وَ اللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً . آنان كه در پيرى از قاعده شدن نااميدند ، اگر شك داريد كه عدّهء آنها چقدر است ؟ پس بدانيد كه عدهء آنها سه ماه است ، و زنانى كه هنوز حيض نشده‌اند نيز همين عدّه را دارند ، و عدّه زنان باردار آنست كه بار خود را بگذارند ( هر مدّت كه باشد ) و كسانى كه از خشم خدا پرهيز دارند ، خداوند كار آنها را بىرنج و به آسانى باز سازد . 5 - ذلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ وَ يُعْظِمْ لَهُ أَجْراً . اين است فرمان خداوند كه به شما فروفرستاده و هركس از خشم خدا بترسد و آزرم دارد ، خداوند بديهاى او را بسترد و نابود كند و مزد او را بزرگ كند .