احمد بن محمد ميبدى
533
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
خدا و فرستادهء او را فرمان بريد و اطاعت كنيد ، پس اگر از اطاعت رو گردان شديد ! ( بدانيد ) كه بر عهدهء فرستادهء ما رساندن پيغام آشكار است و بس . 13 - اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ . خداى يگانه است جز او خدائى نيست و مؤمنان بر خداى يگانه بايد توكّل كنند . 14 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ وَ أَوْلادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . اى گروندگان ، برخى از زنان و فرزندان شما دشمن شما هستند ، پس از آنها دورى كنيد و اگر عفو كنيد و درگذريد و بيامرزيد خداوند آمرزندهء مهربان است . 15 - إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ . همانا ، مالهاى شما و فرزندانتان فتنهء دل و شور و زيان دلند ! و نزد خداوند مزدى بزرگ براى پدر و مادر است . 16 - فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُوا وَ أَطِيعُوا وَ أَنْفِقُوا خَيْراً لِأَنْفُسِكُمْ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . پس تا بتوانيد از خشم و عذاب خداوند پرهيز كنيد و فرمان پذيريد و فرمان بريد و كسانى كه دست خود را از گذاردن به مال مردم بازداشتند ، آنانند رستگاران و روزبهآمدگان . 17 - إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً يُضاعِفْهُ لَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ . اگر وامى نيكو نزد خدا نهيد ، خداوند آن را دو برابر كند و شما را بيامرزد ، كه خداوند اندك پذيرنده و فراگذارنده است . 18 - عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ . داناى نهان و آشكار و تواناى دانا و تاوندهء داننده است . تفسير ادبى و عرفانى سوره 64 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . بنام او كه جان را جان است و دل را عيان ، ياد او زينت زبان و مهر او راحت روان و وصال او به هر دوعالم ارزان است ، هرچه نه او است همه عين تاوان است و هر دل كه نه در طلب او است ويران است ! يك نفس با او به دو گيتى ارزان است ، يكى نظر از او به صد هزار جان رايگان است . امروز كه ماه من مرا مهمان است * بخشيدن جان و دل مرا پيمان است دل را خطرى نيست سخن در جان است * جان افشانم كه روزِ جانافشان است بار خدائى كه وجودش معلّل اشباه نيست و شهودش مقدّر اشتباه نه ! مفلسان را جز حضرتش پناه نيست و عاصيان را جز درگاهش درگاه نه ! و جهانيان را چون او پادشاه نيست و در آسمان و زمين جز او اللّه نيست . اى خداوندى كه خرد را به تو راه نيست و از حقيقت تو هيچكس آگاه نه ! گر پاى من از عجز طلبكار تو نيست * تا ظنّ نبرى كه دل گرفتار تو نيست نه زان نايم كه جان خريدار تو نيست ! * خود ديدهء ما ، محرم اسرار تو نيست ! سوره 64 آيه 1 1 - يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ . آيه . معنى تسبيح تقديس است و تقديس آنست كه خداى را از صفات ناسزا منزّه و مقدّس دانى و از نقص پاك و از وهم دور ، بيرون از عقل ، قدّوس از قياس ، موصوف نه معلول ، معروف نه معقول ، پيدا نه مجهول ، چونى او نه معلوم ، عقل در او معزول و فهم