ثواب نماز جمعه : در خبر است كه خداوند بنده مؤمن را در روز آدينه ده چيز وعده داده يكى آنكه چون به نماز آيد هر گامى كه بردارد ، وى را نيكى در ديوان نويسد ، دوّم به هر قدمى گناهى از ديوان وى بسترد ، سوم آنكه گناه يك هفتهء او را درگذارد ، چهارم در ساعتى معين از روز آدينه هرچه از خدا خواهد برآورده شود ، پنجم و ششم اگر روز آدينه سورهء كهف و شب آن سورهء دخان خواند خداوند او را از آفتها نگاه دارد و گناه او را بيامرزد ، هفتم هر كار نيكى كه در روز آدينه كند صد برابر شود ، هشتم اگر صد بار درود بر پيغمبر فرستد فردا او را شفيع وى كند ، نهم اگر روز آدينه اجل او رسد از عذاب گور ايمن باشد ، دهم اگر در آن روز يك بنده از ميان آن جماعت آزاد كند ، همهء بنده‌هاى ديگر را به او بخشند . . . . فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ . آيه . سعى از واجبات نماز آدينه است كه خداوند مىفرمايد : بسوى نماز جمعه سعى كنيد . نمازهاى ديگر در خانه يا مسجد تنها گزاردن يا با جماعت جائز است ولى نماز آدينه بايد با جماعت باشد . خداوند فرمود : چون بنده به مسجد رفتن و رنج بر خود نهادن و خدمت گزاردن از بهر من باشد ، من يك نيم از نماز را گرفتم و دو ركعت آوردم . بندهء من كه امروز يك گام در راه من بردارد مزد او را ضايع نكنم ، امروز كه به اختيار و نشاط از خانه به مسجد مىآئى و فردا به اضطرار از دنيا به گور خواهى رفت ! من چگونه آمرزش از تو دريغ دارم ؟ سورهء - 63 - منافقين - 11 - آيه - مدنى - جزو 28 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند بخشندهء مهربان . 1 - إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ . چون دورويان نزد تو آيند ( اى محمّد ) مىگويند ما گواهى مىدهيم كه تو فرستاده خدائى ! و خدا مىداند كه آنان دروغ‌گويانند . 2 - اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ . سوگندهاى خويش را سپرى براى خود ( بر خون و مال خويش ) گرفتند تا از راه خدا برگشتند ، آنان كار بسيار بدى كردند . 3 - ذلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ . اين بدكارى به اين است كه آنها اوّل ايمان آوردند پس از آن كافر شدند ، پس بر دلهاى آنان مهر نهادند ، تا روشنائى راستى در دلهاى آنها نرود و صواب درنيابند ! 4 - وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسامُهُمْ وَ إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ . و چون تنهاى آنها را درنگرى ، چشم تو را خوش آيد و تو را شگفت آيد ! و اگر سخن گويند گوش فرا سخن آنها مىدهى ، گوئى پل‌هائى هستند با ديوار دار نهاده ، و از بددلى هر بانگى را بر زيان خود پندارند ، ايشان دشمنند از آنها بپرهيز ، خداوند آنها را بكشد ! خدا ايشان را بنفريناد ( نفرين كناد ) چگونه آنها از دين برمىگردند ! 5 - وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ . و چون به ايشان گويند بيائيد تا رسول خدا براى شما از خدا آمرزش بخواهد ، سرها را برمىگردانند و آنها را ديدى كه برمىگردند درحالىكه گردن‌كش هستند .