مزد ( دادن آن ) گران‌بارند ؟ 41 - أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ . يا نزد ايشان دانش چيزى است كه از مردم پنهان است ؟ تا ايشان بنويسند و از آن خبر دهند . 42 - أَمْ يُرِيدُونَ كَيْداً فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ . يا دستان و ساز بد نهانى مىسازند ؟ پس كسانى كه كافر شدند ، زير دستان خداوند و ماندهء ساز نهانى اويند . 43 - أَمْ لَهُمْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ . آيا آنان را خدائى است جز خداى يگانه ؟ پاك است خداوند از انبازى كه آنها مىپندارند ! 44 - وَ إِنْ يَرَوْا كِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً يَقُولُوا سَحابٌ مَرْكُومٌ . اگر ببينند كه پاره‌اى از آسمان فروافتد ، مىگويند اين ابر توى بر توى افتاده است . 45 - فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ . پس آنها را بگذار ( اى محمّد ) تا ببينند آن روزى را كه در آن به عذاب گرفتار آمده‌اند . 46 - يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ . آن روزى كه دستانهاشان سودى ندارد و ايشان را يارى نرسد و يارى ندهند . 47 - وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذاباً دُونَ ذلِكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ . و ستمكاران را عذابى است پيش از عذاب دوزخ و لكن بيشتر آنها نمىدانند . 48 - وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنا وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ . و تو ( اى محمّد ) حكم پروردگارت را شكيبائى كن و چشم برگزاردن آن بدار كه تو بر ديدار دو چشم مائى ، ( نه غائب و نه فراموش شده ) و خداوند خويش را آنگاه كه از خواب برمىخيزى به پاكى بستاى . 49 - وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ . و به شب نماز گزار ( مغرب و عشاء ) و هنگام ناپيدائى ستارگان ( نماز بامداد ) بگذار . تفسير ادبى و عرفانى سوره 52 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ : آئين زبان است و چراغ جان و ثناى جاودان ، بسم الله ، كليد گوشها است و آئين چشمها و يادگار دلها ، بسم الله مجلسها را معطّر جانها را منوّر و زبانها را معنبر و گناهان را مكفّر كند . دلهاى عاشقان از شوق اين نام بر آتش است ، وقت دوستان در شنيدن اين نام خوش است و سينهء درويشان از مهر و محبّت اين نام منقّش است . بيمارى دوستان را جز خداوند پزشكى نيست و درماندگان و زارندگان را جز خداوند پاسخ‌گوئى نيست و مؤمنان را در همه حال جز او يار و دوستى نيست ، واى بر آنها كه از لذّت شنيدن اين نام آنان را بهره و نصيبى نيست ! بسم الله ، نام خداوندى است كه از پاره‌اى گل دلى بنگاشت و آن را از هر دوجهان برتر داشت و نورهاى جمال و جلال بر او بگماشت و آن را در كنف لطف خود نگاه داشت و هماى عزّت او را تا سراپردهء حضرت صاحب جلال برافراشت ! و از نظر خود بيرون نگذاشت .