30 - قالُوا يا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا كِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَ إِلى طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ . پريان گفتند : اى كسان ما ، ما كتابى شنيديم كه پس از موسى فروفرستاده‌شده كه گواه‌كننده و استوار گيرندهء هر كتابى است كه پيش از آن فرستاده‌اند ، كه راه راست مىنمايد ، و بسوى راه راست رهبرى مىكند . 31 - يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ . اى قوم ، پاسخ گوئيد خوانندهء خدا را و به او ايمان آوريد كه گناهان شما را مىآمرزد و شما را از عذاب دردناك پناه ( زنهار ) مىدهد . 32 - وَ مَنْ لا يُجِبْ داعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ . هركس خوانندهء خدا را پاسخ نگويد او در زمين از خداى پيش نشود و فرود از خداى يگانه او را يارانى نباشد و آنان در گمراهى آشكارند . 33 - أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى بَلى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . آيا نمىبينند كه خداى يگانه آسمانها و زمين را آفريد ؟ و در آفريدن آنها وامانده و خسته نشد ، و او توانا است بر آنكه مرده را زنده كند ، آرى ، او بر هر چيزى توانا است . 34 - وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ . آن روز كه آتش به كافران بنمايانند ، ايشان را گويند : آيا آنچه مىبينيد راست نيست ؟ گفتند : آرى ، به خداى ما سوگند كه راست است . فرشته گويد : پس عذاب را بچشيد به سبب آنچه كافر شديد . 35 - فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ . شكيبائى كن ( اى محمد ) چنان كه رسولان صاحب عزم و درست آهنگ ، شكيبائى كردند . و مشتاب آنها را به صواب خواستن ، گوئى آنها آن روز را كه به آنان وعده داده‌اند مىبينند و گوئى ( در گور ) نبودند مگر ساعتى از روز ! اين سخن پند است و نيست و نابود نخواهند شد مگر گروه نابكاران ! تفسير ادبى و عرفانى سوره 46 آيه 20 20 - وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ . آيه . مفهوم آيت اين است كه هركه طيّبات و لذّات دنيا به كار دارد از ناز و نعيم آخرت بازماند ، و هركه سود خود را در تنعّم دنياى فانى جويد ، تنعّم جاودانى در سراى باقى بر خود به زبان آورد ! آن مهتر عالم و سيّد فرزند آدم خاتم پيغمبران مقتداى جهانيان ( ص ) چون دانست كه لذّات و شهوات دنيا را سودى حاصل نيست و جوينده و خواهندهء آن جز نادانى غافل نيست ، از آن اعراض كرد و به قدر احتياج و ضرورت اكتفا نمود ، و فقر و فاقه را اختيار كرد . خبر درست از عايشه نقل شده كه حضرت محمد ( ص ) بر تخت نخوابيد و از نان جو سير نخورد ! گاه