او را استهزاء ( افسوس ) مىكردند ! 8 - فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ . ما نيرومندتر و زورمندتر آنها را هلاك كرديم و بر پيشينيان نيز اين كيفرها گذشت كه به آن مثل مىزنند . 9 - وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ . اگر از ايشان پرسى كه آسمانها و زمين را كى آفريده ؟ گويند تواناى دانا آنها را آفريده ! 10 - الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ . آن خدائى كه زمين را آرامگاه شما كرد و در آن راه‌ها ساخت تا مگر شما راه بريد . 11 - وَ الَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ تُخْرَجُونَ . و آن خدائى كه آب از آسمان فروفرستاد به اندازه ، تا زنده گردانيديم زمين مرده را ! و همچنان شما را از گور بيرون خواهند آورد ( و زنده خواهيد شد ) . 12 - وَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعامِ ما تَرْكَبُونَ . و آن خدائى كه همهء جفتها را آفريد و كشتىها و چهارپايان براى شما آفريد تا بر آنها نشيند ( سوار شويد ) . 13 - لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ . تا بر پشت آنها بنشينيد و پس آنگاه نعمت خداى را به‌ياد آريد چون بر ستوران و كشتى راست نشيند . وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ . و بگوئيد پاك و بىعيب است خدائى كه اين ستوران ( و كشتى ) را زير دست ما نهاد و ما بر آن برمىنيامدى و برنتوانستى ! 14 - وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ . و ما ( با اين نعمت ) بسوى پروردگار خويش بازمىگرديم . 15 - وَ جَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبادِهِ جُزْءاً إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ . به خداوند بهره‌اى از بندگانش دادند ( كه او را فرزند دادند ) ، همانا ، انسان ناسپاسى است آشكارا و پيدا ! 16 - أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَناتٍ وَ أَصْفاكُمْ بِالْبَنِينَ . آيا از آنچه خود آفريد ، دختران گرفت و براى خود مادينه برگزيد و شما را پسران برگزيد ! 17 - وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِما ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ . و چون به يكى از ايشان به آنچه خدا را به آن صفت خواند ( يعنى دختر ) ، بشارت داده مىشد ، روى او سياه مىگشت و ( از خشم ) اندوهگين مىشد ! 18 - أَ وَ مَنْ يُنَشَّؤُا فِي الْحِلْيَةِ وَ هُوَ فِي الْخِصامِ غَيْرُ مُبِينٍ . آيا كسى كه در زيور برآيد و به آن ببالد و در داورى هم بىزبان و بىسخن باشد ؟ ( مانند كسى است كه در داورى نيك آيد و خصومت را به سر برد ؟ ) « 1 » 19 - وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً أَ شَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ يُسْئَلُونَ . و فرشتگان را كه بندگان خدايند مادينه گرفتند ! آيا آنجا بودند كه آنها را آفريدند ؟

--> ( 1 ) مقصود مقايسهء زن با مرد در زيور باليدن زن و دشمن كوبيدن مرد است .