38 - وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ . و آنان كه خداوند خويش را ( در يگانگى او ) پاسخ دادند و نماز به‌پاى مىدارند ، و كارهاى آنها با مشورت يكديگر است ، و كسانى كه از آنچه به آنها داديم هزينه و خرج مىكنند . 39 - وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ . و كسانى كه چون افزون‌جوئى ( ستمگرى ) به آنها رسد ، از افزون‌جو ، كين مىكشند و داد مىستانند . 40 - وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ . كيفر بدى را بدى مانند آنست و هركس فروگذارد و آشتى كند ، مزد او با خداى يگانه است ، چه كه خداوند ستمكاران را دوست ندارد . 41 - وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ . و هركس از ستمكار خود پس از ستمكارى او كين كشيد ( تلافى كرد ) بر آنان نكوهش راهى نيست . 42 - إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . همانا ، راه ( بدنامى و نكوهش ) بر كسانى است كه بر مردمان ستم مىكنند ، و در زمين به ناحق افزون‌جوئى مىكنند ، ايشان را عذابى دردناك است . 43 - وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ . و هركس شكيبائى كند و بيامرزد و عفو كند ، اين كار از كارهاى جدّ و قصدهاى استوار و درست است . 44 - وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ . هركس خدا او را بيراه كند ، او را يارىدهى نيست ( پس از بيراه كردن ) و كافران را بينى كه چون عذاب بينند مىگويند : آيا براى بازبرگشتن به آن جهان ( دنيا ) راهى هست ؟ 45 - وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ . و كافران را بينى كه چون آتش به آنها بنمايانند ، از خوارى فرومانده و از دست افتاده ، از چشم پنهان ( به بعضى مىنگرند ) ( و از ترس با چشم آشكار ننگرند ! ) . وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ . گروندگان ( چون روز قيامت ، حال كافران را بينند ) گويند : زيان‌كاران كسانى هستند كه از خويشتن و كسان خويش درماندند و آنان را از دست دادند ، آگاه باشيد كه ستمكاران در عذاب پاينده و هميشگى هستند . 46 - وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ . آنها را هيچ يارىدهى نباشد كه آنها را فرود از خداوند يارى دهد ، و هركس را كه خدا گمراه كند او را هيچ راهى نيست . 47 - اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ . خداى خويش را پاسخ گوئيد ( و بگرويد ) پيش از آنكه روزى آيد كه جز خداى ، هيچ بازپس‌بردنى نيست و شما را آن روز پناه‌گاهى نه ! و شما را نمىرسد كه گوئيد اين كار نشايد و نبايد !