داد ، و او را در آن جهان بهره‌اى نباشد . 21 - أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَ لَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . آيا آنها با خدا شريكهائى هستند كه در دين راهى نهند ، راهى كه به دستور خداوند نبوده ؟ و اگر سخن راست و درست خداوند در ( تأخير عذاب تا قيامت ) نبود ، كار ايشان تمام و داورى شده بودند ، و ستمكاران را عذابى دردناك است . 22 - تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ . ستمكاران را بينى ترسان و هراسان از كار بدى كه كرده‌اند و جزاى آن كارها را خواهند ديد ، و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك كردند ، آنان در مرغزارهاى بهشت‌ها هستند و ايشان را است نزد خداوند آنچه كه بخواهند ، اين است فضيلت بزرگ ! 23 - ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ . آن است آنچه كه خداوند بندگان خود را بشارت مىدهد ، آن بندگانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيكو كردند ، بگو من بر اين پيغام رساندن از شما مزدى نمىخواهم جز دوست داشتن هركس كه به خدا نزديك است ( يا با من قرابت دارد ) و هركس يك نيكى كند ، بر نيكوئى آن مىافزائيم كه خداوند آمرزنده و سپاس‌پذير است . 24 - أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى قَلْبِكَ وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ وَ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ . يا مىگويند ( محمد ) دروغى بر خدا ساخته ! اگر خدا بخواهد مهر بر دل تو گذارد ( و پيغام خويش ببرد ) و خود به خويشتن ، باطل و كژى را از دلها بسترد و راستى پديد آرد و بازنمايد كه آنها راست است ! زيراكه او به هرچه در دلها است دانا است . 25 - وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ . او است كه توبهء بندگان را مىپذيرد و بديهاى آنها را عفو مىكند ( فرامىگذارد ) و مىداند آنچه كه بندگان ( پس از توبه از گناه ) مىكنند . 26 - وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ الْكافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ . خداوند اجابت مىكند ، پرسش كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيكو كردند و از فضل خود بر آنها مىافزايد ، و كافران راست عذابى سخت 27 - وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ . اگر خداوند روزى بندگانش را فراخ بگستراند ، آنها نافرمانى كنند و فزونى جويند ، ليكن به اندازه‌اى كه مىخواهد ( و مصلحت مىداند ) روزى مىفرستد چون او به بندگانش آگاه و بينا است . 28 - وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ . اوست كه باران فرومىفرستد پس از آنكه مردم نااميد شدند و رحمت خود را مىپراكند ، كه او است خداوند يارى ده ستوده .