احمد بن محمد ميبدى

380

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

يَجْمَعُ بَيْنَنا وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ . خداى يگانه پروردگار ما و شما است ، دين و كردار ما را ، و دين و كردار شما شما را است ، ميان ما و شما پيكارى نيست ، خداوند فردا همه ما را باهم بياورد و بازگشت همه بسوى او است . 16 - وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ . آنان كه در دين و پيغام خدا محاجّه مىكنند و حجّت مىجويند پس از آنكه پاسخ شنيدند ، دليل ايشان نزد خداوند ناچيز است و نابرجاى ، و خشم خداوند بر ايشان است و آنان را عذابى است سخت . 17 - اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِيزانَ وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ . خداى يگانه است كه قرآن را به حق و به راستى فرستاد و ترازوى عدل را فرمان بداد ، و تو چه دانى ؟ شايد روز رستاخيز نزديك باشد ! 18 - يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ . كسانى مىشتابند ( به ديدن روز رستاخيز ! ) كه به آن نگرويده‌اند ( و با طعنه مىگويند ) ولى كسانى كه ايمان ( به روز قيامت ) آورده‌اند از آن ترسانند و مىدانند كه آن راست است ، آرى آگاه باشيد آنها كه در كار رستاخيز شك دارند در گمراهى دورى هستند . تفسير ادبى و عرفانى سوره 42 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ ، نام خداوندى است كه ذكر او آرايش گفتار است و مهر او روشنائى اسرار ، ديدار او نزهت ابصار ، و رضاى او خلعت ابرار ، تا توحيد او نگوئى روى گفتار روشن نشود ، تا رضاى او نجوئى دل معنى شاد نگردد ، تا گل شكر او نبوئى جان عقل ننازد . جلال خداوند از ادراك عقلها منزّه است ، و جمال او از احاطهء اوهام مقدس ، آب و خاك قدر عزّت او چه داند ؟ و خرد آدمى چون به كنه او رسد ؟ عرش عظيم ذرّه‌اى در جنب قدرت او ، وجود همه جهان و جهانيان قطره‌اى از درياى وجود او است . كمند جاذبهء او جز دل سوختگان را شكار نكند و تير بلاى او جز سينهء آشنايان فگار نكند . سوره 42 آيه 2 - 1 حم عسق ، گفته‌اند حروف اين دو كلمه اشاره به بلندى مقام مصطفى است : حاء اشاره به حوض كوثر ، و ( ميم ) به مملكت وسيع در قلمرو اسلام او ( عين ) به عزّت موجود او ( سين ) به سناء مشهود او ، و ( قاف ) به قيام محمود او ، و همه آن حرفها اشاره به علوّ مرتبت و كمال كرامت او است كه همه در خزانهء غيب او و در دست روزگار او است كه هم جواهر دولت دارد و هم حقوق جلالت ، پس از پانصد و اند سال او ( تاريخ تأليف تفسير ) امروزه خوشبختانه خورشيد روز دولت شريعت او تابنده ، و شمع شمايل شرع او فروزنده است . سوره 42 آيه 7 7 - وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها . اى محمّد ، اين قرآن را كه به تو داديم ، منشور نبوّت تو و حجّت رسالت تو و معجز دعوت تو است ، آن را به تو وحى كرديم تا بر عالميان خوانى و آنان را از قهر و سياست ما آگاه كنى ، و از روز رستاخيز بترسانى ! آن روز كه هر روحى با جسد خود شود و هركس به سزاى عمل خود رسد . سوره 42 آيه 11 11 - فاطِرُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . آيه . آفريدگار آسمانها و زمين است ، و در آفرينش يكتا و يگانه