52 - وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا . و ما او را از جانب كوه طور ( با يمن و بركت ) ، ندا داديم و بهم رازى به خويش نزديك ساختيم . 53 - وَ وَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ هارُونَ نَبِيًّا . و از رحمت خويش برادرش هارون را پيغمبرى بخشيديم . 54 - وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا . و ياد كن ( اى محمّد ) در قرآن اسماعيل را كه راست وعده و پيغمبر بود . 55 - وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا . و او كسان خويش را به نماز و زكات امر مىداد و او نزد خداوند پسنديده بود . 56 - وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا . و در كتاب از ادريس ياد كن كه پيغمبرى راست‌گو و راست‌كردار بود . 57 - وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا . و ما او را به جايگاهى بلند برداشتيم . 58 - أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا . ايشانند كه خداوند با آنان نيكوئى كرد و برايشان نعمت نهاد و نوازش كرد و از پيغمبران از نژاد آدم و از آنها كه در كشتى نوح برداشتيم و از نژاد ابراهيم و اسرائيل و از آنها كه ما راه نمائى كرديم و برگزيديم ، آنان كسانى هستند كه چون آيه‌هاى خداوند و سخنان او را برايشان تلاوت مىكردند در حال گريه و به سجده مىافتادند . 59 - فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا . و از پس ايشان پسينيانى رسيدند كه نماز را بگذاشتند و از شهوتها و آرزوهاى خويش پيروى كردند ، پس به زودى به عذاب دوزخ انداخته مىشوند . 60 - إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ شَيْئاً . جز آنها كه توبه كردند و بگرويدند و كارهاى نيكو كردند ، پس آنان به بهشت وارد مىشوند و از پاداش آنان كاسته نمىشود . تفسير ادبى و عرفانى سوره 19 آيه 39 39 - وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ . آيه . روز حسرت روز ندامت است و معنى آنست كه اى محمّد ، امّت خويش را بيم ده و از روز قيامت بترسان ، كه خلق در آن روز به غايت اندوه و شكستگى و درماندگى باشند ، يكى به تقصير در طاعت و يكى به ارتكاب معصيت سزا و كيفر بينند . گويند روز حسرت روز اول است در عهد ازل كه به مقتضاى استعداد و لياقت و شايستگى حكم كردند و قضا راندند ، و هركس را آنچه سزاوار وى بود دادند ، يكى را خلعت رفعت به استحقاق ( در علم خدا ) دوختند و يكى را به آتش حسرت سوختند ، آن يكى پر از ناز ، و اين يكى در وعدهء خذلان و نياز . آرى سابقه‌اى رانده ، چنان كه خود دانسته ، عاقبتى نهاده چنان كه خود خواسته ( و صلاح دانسته ) . از بشريّت تيرى ضعيف در وجود آورده و آن تير در كمان علم ازل نهاده و در هدف حكم انداخته ، اگر راست رود ، ثنا و مدح تيراندازنده را باشد ، و اگر كج رود طعن و لعن تير را ! حيرت اندر حيرت است و تشنگى در تشنگى * گه گمان گردد يقين و گه يقين گردد گمان حضرت عزّ و جلال و بىنيازى فرش او * منقطع گشته درين ره صد هزاران كاروان سوره 19 آيه 40 40 - إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَ مَنْ عَلَيْها . آيه . خداوند مىگويد : مائيم ارث بر جهان از جهانيان و ماندهء پس از جهانيان و جهان ، و بازگشت كار خلق با ما است جاودان . )