سوره 19 آيه 24 24 - قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا . آيه . يعنى زير تو فرزندى شريف است و گويند عيسى در زير آن درخت دانست كه مادرش دلتنگ است و رنجور ، آواز داد كه : . . . أَلَّا تَحْزَنِي . آيه . اى مادر دلتنگ مباش و مرگ مخواه چه دانى كه در اين كار چه تعبيه است و چه دولت ، آخر گشايندهء كارها اين كار را بگشايد . مريم گفت : اى پسر ، چون دلتنگ نباشم در اين بيابان خشك ؟ نه شربت آبى كه بياشامم يا بدان طهارت كنم ! عيسى پاى بر زمين ماليد و گفت : اى مادر اينك جوى آب روان است ! مريم از آن آب بياشاميد و طهارت كرد و آرامشى در او پديد آمد ، آنگاه عيسى گفت : سوره 19 آيه 25 25 - وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ . آيه . گويند آن خرما بن سالها بود خشك شده و معجزهء عيسى است يعنى خدائى كه عيسى را بىپدر به وجود آورد قادر است كه از درخت خشك رطب آرد ! چون دست مريم به آن درخت خشك رسيد ، تازه و سرسبز شد و در آن حال رطب پيش وى بباريد و به وى الهام آمد كه اى مريم ، ما توانا بوديم بىآنكه تو درخت را بجنبانى رطب پيش تو آريم ، لكن خواستيم تو را در اين كار دو كرامت پديد كنيم : يكى در زادن و بيمارى تو را توانا كنيم كه درخت را بجنبانى و آن تو را نشان كرامت و صدق باشد ، ديگر آنكه خواستيم تا بركت دست تو به درخت رسد و درخت بارآور گردد ، تا جهانيان بدانند كه هركس در غم و اندوه است دست وى شفاى دردها بود ! . مريم گفت : اى پسر ، اكنون خوراك و شراب راست شد ، ليكن چون مرا گويند اين فرزند از كجا آمده چه گويم ؟ عيسى گفت تو دل مشغول مدار كه اين جواب من خود دهم و جواب آن بود كه گفت : سوره 19 آيه 30 30 - قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا . آيه . خداوند در ازل مىدانست كه ترسايان در كار عيسى غلوّ كنند و او را پسر خدا و ثالث ثلاثه خوانند و در حال كودكى بر زبان براند كه من بندهء خدا هستم تا برايشان حجّت باشد و فساد قولشان دليلى واضح ! و از روى مجادله با ترسايان گويند : آنچه كه عيسى گفت يا راست است يا دروغ ، اگر راست است پس گفتهء مجادلان باطل است كه او را خدا يا پسر خدا گفتند و اگر دروغ است ، آن كسى كه دروغ مىگويد شايستهء خدائى نيست ! و اينكه گفت : كتاب ( انجيل ) به من داده و مرا پيغمبر خود قرار داده ، ردّ بر گفتار كسانى است كه گفته‌اند : استحقاق نبوّت به كثرت طاعت است ! لطيفه : خداوند به عيسى پيغمبرى كرامت فرمود به فضل خود نه بعلّت طاعت ، و آن را كه رقم سعادت كشيد و اهل محبّت گردانيد به لطف و عنايت خود گردانيد نه بوسيلهء عبادت ! سوره 19 آيه 31 31 - وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ . آيه . از بركتهاى خداوند به عيسى : به فرياد بيچارگان رسيدن ، ضعيفان را يارى كردن ، ستم‌ديدگان را نوازش نمودن ، نيازمندان را مواسات كردن ، گمراهان را رهبرى كردن ، مردم را پند و اندرز دادن ، رفع اذيّت و آزار از مردم كردن و خود تحمّل آزار و اذيّت نمودن ! سوره 19 آيه 33 33 - وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا . آيه . فرق ميان محمّد حبيب اللّه و عيسى روح اللّه اين است عيسى خود گفت درود بر من ، ولى به محمّد در شب معراج گفته شد درود و رحمت خدا بر تو باد ، اى پيغمبر خدا ! اينكه عيسى گفت روزى كه متولد شدم ، يعنى به سلامت و صحت كه در حقيقت جواب مبالغهء در مدح ترسايان و تهمت و مذمّت يهودان است كه خود را از گفتار هر دو طايفه تبرئه ساخت . و اينكه گفت روزى كه بميرم يعنى دين خود را به سلامت تا دم مرگ به پايان برم و اينكه گفت در رستاخيز زنده شوم ، يعنى بجاى ملامت سلامت بينم و از هول قيامت نجات يابم . گويند : مريم فرزند خود عيسى را به معلّم سپرد ، همين‌كه معلّم به او گفت : بگو بسم اللّه ، عيسى گفت : باء بهاء خدا و سين سناء خدا و ميم ملك خداست .