خداوند ، كارها را دو قسم كرد : يك قسم آن مراعات حال مردم است در معاشرت و نوازش با آنها ، در اين قسمت ، مال را اول به خويشان مقدّم بر حقوق ديگران داد ، پس يتيمان كه ناتوان‌ترين مردمند ، پس به درويشان كه هيچ مال ندارند ، پس به راه گذر كه چيزى در دست ندارد ، پس به سائلان كه در ميان آنان هم راست‌گويانند هم دروغ‌گويان ! پس بردگان كه خواجگان مراعات ايشان كنند و تيمار برند ، كه خداوند هريك كه استحقاق بيشتر داشت به ترتيب فرمود . قسمت ديگر كارهاى عبادت است كه از وى به ديگرى سرايت نكند چون نماز بپاداشتن و صدق و اخلاص در كارها بجاى آوردن ، و وفاى عهد باز آمدن ، و در بليّات صبر كردن ، كه اينان اعتقاد صدق دارند و آنان تقوى در عمل دارند و صدق و تقوى هر دو كمال ايمان است . [ آيات 182 - 178 ] ( تفسير لفظى ) 178 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى بِالْأُنْثى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَداءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسانٍ ذلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدى بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ . اى شما كه ايمان آورديد بر شما نوشتند قصاص را يعنى كشتن به كشتن ، آزاد به آزاد ، بنده به بنده ، زن به زن و هركس بخشد و از كار برادرش چيزى فروگذارد و در پى ديت سپردن رود و به نيكوئى كار گزارد ، اين گذشت و رفتار نيك ، سبك كردن كار است از سوى خداوند و بخشودنى است آشكارا و هركس كه از اندازه بگذراند و افزونى جويد و باز خون ناحق ريزد و ديت ستاند به عذاب دردناك خداوند گرفتار آيد ! 179 - وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ . شما را در قصاص كردن زندگانى است ! اى دارندگان خرد ، تا شايد بپرهيزيد و تقوى پيشه كنيد . 180 - كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ . بر شما نوشته‌اند كه هرگاه مرگ يكى از شماها نزديك شد اگر دارائى دارد وصيت كند براى پدر و مادر و خويشان به اندازه و انصاف ، و بسزا و راستى براى پرهيزكنندگان . 181 - فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ . پس هركس وصيت بگرداند و به خلاف كند آنچه را كه شنيده است ، همانا بزهمندى بر آنها است كه تبديل مىكنند ، چون خداوند شنوا و دانا است . 182 - فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . پس هركس بترسد كه وصيّت‌كننده‌اى بيداد و كژى يا بزهى كند و ميان ايشان را سازش دهد ، به او گناهى نيست كه خداوند آمرزنده و مهربان است . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 178 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . . . : تا آخر - اين آيت نداى تن و دل و جان است كه مىگويد : اى كسانى كه ايمان آورده‌اند ، اگر مىخواهيد قدم در كوى دوستى نهيد ، نخست بايد دست از دل و جان برداريد و در شرع دوستى ، جان به قصاص