احمد بن محمد ميبدى
69
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
و بانگى ، آنان از شنيدن حق كر ، و از پاسخ حق گنگ ، و از ديدن حق كورند ، پس آنان در نمىيابند . 172 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ . اى كسانى كه ايمان آورديد بخوريد از پاكيها كه شما را روزى داديم و خدا را سپاسگزار باشيد اگر او را مىپرستيد . 173 - إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . همانا بر شما حرام است مردار و خون و گوشت خوك و آنچه بنام جز خدا كشته باشند ، پس هركس كه در نايافت خوراك بيچاره ماند كه نه ستمكار باشد و نه افزون جوى ، بر او از خوردن آنها بزهى نيست ، كه خداوند آمرزنده و بخشاينده است . 174 - إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . همانا كسانى كه فروفرستادههاى خداوند را كتمان مىكنند و آنها را به بهائى اندك خريدارند ، در شكمهايشان جز آتش چيزى نمىخورند و خداوند روز رستاخيز با آنها سخن نگويد و آنها را نستايد و ايشان را عذابى است دردناك ! 175 - أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ آنان كسانى هستند كه گمراهى را به راه راست و عذاب را به آمرزش خريدند و بدينوسيله راه راست و آمرزش را فروختند ، پس چه چيز آنها را بر آتش شكيبا گرداند ؟ و چقدر شكيبائى كنند بر آتشى كه نتيجهء دادوستد خودشان است ؟ 176 - ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتابِ لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ . اين پاداش به اين جهت است كه خداوند تورات و قرآن را به حق و راستى فروفرستاد و كسانى كه در كتاب مختلف گشتند و تفرقه انداختند ، در ستيزگى و دورى از حق هستند ! ( تفسير ادبى و عرفانى ) 168 - يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ . . آيه . در اين آيه ، با كلمهء ندا و تنبيه مىگويد : اى مردمان ، چيزى خوريد كه پاك و حلال باشد و گرد محرّمات و ناپاكيها نگرديد تا از وسوسهء شيطان و ديو نفس در أمان باشيد و دل شما روشن و گفتار و كردار و رفتار شما نيك و پاك شود . پيغمبر فرموده : هركس چهل روز هيچ حرام نخورد ، خداوند دل او را روشن سازد و چشمهاى حكمت از او بگشايد و دوستى دنيا از دل او ببرد ، چه كه هر آفت كه در راه دين افتاد و هر فتنه كه به پا خاست از دنيا دوستى و مادّهپرستى برخاست ، چون اين دو هوس گمراهكننده از خوردن حرام پديد مىآيد ! و پرهيز از آن دو صفت ، دوستى دنيا را بكاهد و گفتار و كردار و رفتار ، نيك گردد و دعاء به اجابت مقرون شود . 172 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ . حقيقت شكر آنست كه تا قوّت نعمت باقى هست ، بايد بر طاعت ولى نعمت بود . مصطفى فرمود : چه بسا كسان كه غذا و جامهاى كه به كار دارند حرام است و در آن احتياط نكنند ، آنگاه دست به دعا برداشته و اميد استجابت دارند ! اينچنين دعا كى مستجاب شود ؟ يكى از بزرگان و پيران طريقت گفته : گفتار پاك آنگاه به خداوند رسد كه از حلق پاك برآيد و حلق پاك جز غذاى پاك به خود راه ندهد ، و غذاى پاك آنست كه در حال بدست آوردن و آماده ساختن با ياد خدا باشد و سپاس