احمد بن محمد ميبدى

570

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

38 - كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً . آن‌ها همه نزد خداوند تو بد و ناپسند است . 39 - ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً . آن‌ها همه از آن پيغام است كه خدا از دانش راست به تو داد ، و با خداى يگانه ديگرى را مخوان كه تو را در آتش افكنند و نكوهيده و رانده شوى . 40 - أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيماً . آيا خداوند شما را به پسرها برگزيد و براى خود از فرشتگان دختر اختيار كرد ؟ شما گفتار و سخنى بزرگ مىگوئيد ! 41 - وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا وَ ما يَزِيدُهُمْ إِلَّا نُفُوراً . ما در اين قرآن از هرگونه سخن بيان كرديم تا دريابند و پند پذيرند ، ليكن بر آنها نمىافزايد جز رميدن ! و نفرت داشتن ! 42 - قُلْ لَوْ كانَ مَعَهُ آلِهَةٌ كَما يَقُولُونَ إِذاً لَابْتَغَوْا إِلى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلًا . بگو به آنها ( اى محمّد ) اگر با خداى يكتا ، خدايان ديگر بود چنان كه مىگويند ، در آن صورت آن خدايان به عرش خداوند راه يافتى ! 43 - سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيراً . پاك است خداوند و برتر است از آنچه مىگويند برترى بزرگ . 44 - تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً . آسمانها و زمين و هركه در آنها است خدا را به پاكى مىستايند ، و هيچ‌چيز نيست در جهان مگر آنكه خدا را به پاكى مىستايد لكن شما آن را در نمىيابيد ! كه خداوند فراگذارندهء دشمنان است به بردبارى و پوشندهء آشنايان است به آمرزگارى . 45 - وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً . هرگاه كه قرآن‌خوانى ، ما ميان تو و آنان كه به روز رستاخيز نه خواهند گرويد ، پرده‌اى پوشيده گذاريم . 46 - وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً . و ما بر دلهاى آنان پرده و غلاف افكنديم تا آنچه مىخوانى درنيابند و در گوشهاشان گرانى و سنگينى نهاديم ( تا آنچه مىخوانى نشنوند ) و هرگاه كه خدا را در قرآن به يگانگى ياد كنى ، آنان مىرمند و بازپس مىروند ! 47 - نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَ إِذْ هُمْ نَجْوى إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً . ما مىدانيم كه اين‌ها چه مىنيوشند آنگاه كه به تو مىنيوشند ، ( و نيز خدا دانا است ) بر آنچه باهم راز مىكنند ، هنگامى كه كافران مىگويند : شما پيروى نمىكنيد مگر مرد جادوگرى را ! 48 - انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا . درنگر كه تو را چند مثلها زدند و در تو گمراه شدند ( و بىسامان ماندند ) و نمىتوانند فراراهى به سامان روند ! 49 - وَ قالُوا أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً . و گفتند : وقتى كه ما استخوان و خاك خرد شده‌ايم ، آيا ما به آفرينش نو برانگيخته مىشويم ؟ ( تفسير ادبى و عرفانى ) 36 - وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ . آيه . در اين آيت هم موعظت است هم تذكرت هم تهديد ، موعظت بليغ و تذكرت بسزا و تهديد تمام . پند مىدهد تا بنده از كار دين غافل نماند ، و ياد مىدهد تا بنده حقّ را فراموش نكند ، بيم مىنمايد تا بنده دلير نشود . مىگويد : اى آدمى ، زبان گوشدار ، آنچه ندانى مگوى ، گوش را بشنيدن باطل مشغول مكن ، ديده را به ديدن