فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى أَشَدِّ الْعَذابِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ . پس از ان شما همين شما هم‌دينان خود را مىكشيد و گروه‌ها از خان‌ومانشان بيرون مىكنيد به بيداد ، و يكدگر را بهم پشت بودن بر رنج به ستمديدگان و به بزه‌كارى و دشمنى مىگرائيد ، و اگر بشما اسيران آيند ايشان را مىفروشيد و حال آنكه بر شما حرام است كه آنها را ناگرويده رها سازيد ! آيا به لختى نامه مىگرويد و به لختى ديگر نمىگرويد ؟ پس سزاى چنين كسان چيست ؟ آرى هركس چنين كارى كند جزاى او در دنيا رسوائى و بىآبروئى است ، و در آخرت آنها را بسوى سخت‌ترين عذابها در دوزخ بازبرند ، و خداوند از كارهاى آنان بىخبر نيست . 86 - أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ . اينان هستند كه دنيا را به آخرت خريدند و فردا عذاب آخرت از آنها كم نخواهد شد و ايشان را يارى نخواهند كرد . 87 - وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ قَفَّيْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ . ما موسى را كتاب داديم و پس از او پيمبرانى فرستاديم و عيسى پسر مريم را نشانهاى روشن داديم و او را به جبرئيل نيرو داديم ، آيا هر وقت يكى از رسولان بشما بياورد آنچه كه مخالف هواى نفس شما باشد گردن مىكشيد آنگاه گروهى را دروغ‌زن مىخوانيد و گروهى را مىكشيد « 1 » ؟ 88 - وَ قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا ما يُؤْمِنُونَ . گفتند دلهاى ما بسته و در غلاف است از اينكه تو مىگوئى و ما در نمىيابيم ! بلكه خداوند بر آنها كه كافر ماندند لعنت كرد چون اندك مىگروند . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 84 - وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ . . . : سياق اين آيت تهديد ظالمان است و تخويف ناپاكان ، و آنان كه به مسلمانان ستم كنند و در خون و مال ايشان سعى نمايند و به دست و زبان خود آنان را برنجانند . عارفان گفته‌اند : اين ظلم ظالم از حرص وى در دنيا و به شهوتهاى آن خيزد ، كه چون همهء هستى وجود او را دنيا دوستى گرفت و شهوتها بر او مستولى شد دل وى تاريك گردد و رقت و سوز در او نماند ! و شفقت برخيزد و بر خلق خدا ستم روا دارد ! و اثر اين تاريكى فرداى قيامت پديدار گردد ، پس چون سر حلقهء هم ستمها دنيا دوستى است هركس كه دوستى دنيا از دل برون كند ، شهوتها بر او مستولى نشود و در دل وى شفقت بماند كه اگر سگى را بيند او را نياز آرد و مهربانى و رحم و شفقت از او باز نگيرد . 85 - ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ . . . : اهل معنى گويند اين آيه اشارت است به اينكه شما بواسطهء كار ناپسنديده و عمل نكوهيدهء خود را در گرداب عذاب و عقوبت مىافكنيد و آن عقوبت بجاى قتل نفس است يعنى اين كار مكنيد و تن خويش را به دست خويش مكشيد ! تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ . . . : اشارت مىكند كه شما ديگران را راه مىنمائيد و خود گمراه مىشويد ، ديگران را پند مىدهيد و خود پند نمىپذيريد ! 86 - أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا . . . : مىگويد ايشان دنياخرند و عقبافروش و هواى

--> ( 1 ) روح القدس را بعض جبرئيل دانند يعنى روح خداوند چنان كه عيسى را هم روح اللّه خوانند .