خداوند فرمايد : ما موسى و بنى اسرائيل را ( تَماماً عَلَى الَّذِي أَحْسَنَ يعنى تمام بروجه احسن كنند ) گفتيم ولى امت محمّد را ( أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي يعنى نعمت بر شما تمام كرديم ) گفتيم ! و تمامى نعمت به اين است كه چراغ هدايت در دل شما افروختيم تا به راه راست رويد و بر آن صراط مستقيم محكم و استوار باشيد و بر پى آن رويد و در آخر آيت فرمود : آنان كه بر راه راست نرفتند و راه‌هاى كج و گمراهى گرفتند ، نه ايشان امت توأند و نه تو شفيع ايشان ! ايشان را نه نور بصيرت نه چراغ معرفت نه سخن بر بيّنت نه اتباع كتاب و سنّت ! [ آيات 165 - 160 ] ( تفسير لفظى ) 160 - مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ . هركه نيكى آرد فردا او راست ده چندان ، و هركه بدى آرد پاداش او را هم چندان دهند ، و بر آنها از ما ستم روا نباشد . 161 - قُلْ إِنَّنِي هَدانِي رَبِّي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ دِيناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ . بگو اى محمّد ، من آنم كه خداوند مرا به راه راست رهبرى كرد ، ( يعنى ) دين پاينده و راست بر كيش ابراهيم كه او از شرك‌آوران نبود . 162 - قُلْ إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . بگو اى محمّد ، نماز من و سجود و قربانى من و زندگانى و مرگ من همه خدا راست ، خداوند همه جهانيان . 163 - لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ . انبازى براى او نيست و بدين عقيده مرا امر فرمودند و من اول مسلمانم كه گردن نهادم . 164 - قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَ لا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْها وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ . بگو آيا جز خدا ديگرى را به خدائى گيرم ؟ درحالىكه پروردگار همه چيزها است و هيچ‌كس كارى نكند جز بر زيان خود و هيچ‌كس بار گناه كس ديگر را برندارد ، پس بازگشت همه بسوى خدا است تا در آنچه باهم اختلاف داشتيد بشما خبر دهد . 165 - وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ الْأَرْضِ وَ رَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ فِي ما آتاكُمْ إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ . او است كه شما را خليفه‌هاى زمين قرار داد و بعضى را بر بعضى فزونى درجات داد تا شما را آزمايش كند در آنچه بشما داده ! كه پروردگار تو ناسپاسان را زود كيفر دهد و سپاسداران را آمرزنده و مهربان است . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 160 - مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها . آيه . در اين آيت حسنه شامل گفتار و كردار و رفتار و اسرار و نيّتها مىشود چون ( جاء ) فرمود نه ( عمل ) كه عمل تنها كردار است . اى خداوندى كه اگر فضل كنى فضل تو را حدّى نيست و اگر عدل كنى بر عدل تو ردّى نه ، اگر تو فضل كنى ، از ديگران چه داد و چه بيداد ! و اگر عدل كنى ، فضل ديگران چون باد ، ار فضل كنى به فضل سزاوارى ، ار عدل كنى