بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ . آن خدائى كه اين زمين را براى شما فرشى گسترده و آسمان را بنائى بلند برداشته و فروفرستاد از آسمان آب تا ميوه‌هاى گوناگون روزى شما بيرون آورد ، پس خداى را همتا مگوئيد و براى او انباز نسازيد . 23 - وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . اگر شما در شوردلى و گمان و ترديد هستيد از آنچه ما فروفرستاديم به بندهء خويش از پيغامها ، يك سوره مانند آن بياوريد و آنها را كه خدا مىدانيد به گواهى جز خداى حقيقى و يگانه بخوانيد ، اگر راست مىگوئيد و توانائى داريد ؟ ! 24 - فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ . اگر نكنيد و نتوانيد و هرگز نخواهيد توانست ، پس بپرهيزيد از آن آتشى كه هيزم و آتش‌گراى آن مردمان و سنگها هستند كه آماده شده است براى ناگرويدگان . 25 - وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً ، قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً وَ لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فِيها خالِدُونَ . و بشارت ده آنهائى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك انجام دادند ، به اينكه در آخرت ايشان را بهشتها است كه از زير درختان آن آبها روان است و هرگاه كه ايشان را از ميوه‌هاى بهشتى روزى دهند گويند اين ميوه‌ايست كه بما از پيش روزى داده بودند ، و براى آنها ميوه‌ها آرند مانند ميوه‌هاى دنيا ، و آنان راست در بهشت جفتهاى پاك و پاكيزه و ايشان در آن سراى جاودانند . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 21 - يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ . . . - اين است خطاب خطير و نظام بىنظير ، سخنى پرآفرين و بر دلها شيرين ، كه جان را پيغام است و دل را آرامش و زبان را پرورش ، فرمان بزرگوار از خداى نامدار به لطف خويش به سزاى كرم خويش ، كه اى بندگان مرا بپرستيد و مرا خوانيد و مرا دانيد كه آفريدگار منم و كردگار بنده‌نواز آمرزگار منم ، مرا پرستيد كه جز من پرستيده‌اى نيست و مرا بخوانيد كه جز من جواب‌گوئى نيست ، آفريدگار منم ، چرا ديگران را مىپرستيد ؟ بخشنده منم چون است كه از ديگران چشم‌داشت داريد ؟ لطيفه : يكى از صحابه از رسول اكرم پرسيد : سه شرط براى خدايت و براى خودت و براى يارانت شرح ده ، حضرت فرمود : شرط براى خدا آنست كه او را بپرستيد و به او شرك نياوريد ، و شرط براى خودم آنكه از آنچه خودتان و فرزندانتان را از آن منع مىكنيد براى منهم منع كنيد و شرط براى يارانم برادرى و برابرى ميان همه آنان است ! صحابى پرسيد اين‌ها همه براى شما پس براى ما چيست ؟ فرمود براى شما بهشت ! علت اينكه اينجا خداوند فرمود : پروردگار را بپرستيد و در جاى ديگر فرمود : خداى را بپرستيد آنست كه در اينجا خطاب به عامهء مردم كه عبادت ايشان بر ديدار نعمت و بواسطهء تربيت است ولى آنجا خطاب به خاصه است كه عبادت ايشان بر ديدار منعم و بىواسطهء تربيت و بىحظّ بشريّت است ! همان گونه كه يك جا فرمود : اى مردم پروردگارتان را بپرهيزيد و جاى ديگر فرمود خدايتان را بپرهيزيد ، چه خطاب اوّل تعميم و خطاب دوّم