[ آيات 110 - 100 ] ( تفسير لفظى ) 100 - وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ وَ خَلَقَهُمْ وَ خَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَ بَناتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَصِفُونَ . آنان براى خدا از فرشتگان جنّ كه آنها را خداوند آفريده انبازان ساختند و به دروغ براى او پسران و دختران پرداختند بىدانش و معرفت ! و خداوند از آنچه ايشان او را توصيف مىكنند يكتا و منزّه است . 101 - بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ . او نوباوه‌آورندهء آسمانها و زمين است ، چگونه او را فرزند باشد درصورتىكه هرگز او را جفت نبوده و او همه چيز را آفريده و به هر چيزى دانا است ! 102 - ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ . آن است خداى شما كه نيست خدائى جز او و او است آفرينندهء همه چيزها ، پس او را بپرستيد و او است كه بر هر چيزى توانا و كارساز و كاردان است . 103 - لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ . چشمها در اين جهان او را نه‌بينند و خردها در او نرسند و او همه را مىبيند و به همه مىرسد و همه را درمىيابد و او به دانش به همه چيز رسيده و از هر چيز به دانائى آگاه است . 104 - قَدْ جاءَكُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِيَ فَعَلَيْها وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ . نشانيهاى روشن از خدا بشما آمد ، پس هركس بداند و دريابد خود را بيند و دريابد و هركه نابينا دل شود و نيابد پس بر زيان او است و من نگهبان و گوشوان بر شما نيستم ( كه جلو نابينائى دل شما را بگيرم ) . 105 - وَ كَذلِكَ نُصَرِّفُ الْآياتِ وَ لِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَ لِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ . و اين‌چنين آيات و سخنان خود را بيان مىكنيم تا نگويند اين سخنان را خود راست و درست كرده‌اى و آموخته‌اى ! و تا آن را براى مردمى كه مىدانند بيان نمائيم . 106 - اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ . ( اى محمّد ) آنچه را از سوى خداوند به تو مىآيد پيروى كن كه نيست خدائى جز او ، و تو از انبازگيرندگان با من روىگردان باش و دورى كن . 107 - وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكُوا وَ ما جَعَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ . و اگر خدا مىخواست كه با او شريك نگيرند هرگز نگرفتندى و تو را هم بر آنها گوشوان قرار نداديم كه جلو شرك آنها را بگيرى و كار آنها هم به تو سپرده نيست . 108 - وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ . كسانى را كه جز خدا مىپرستند دشنام مدهيد ، تا ايشان خداى يكتا را از روى دشمنى بدون دانش و معرفت دشنام دهند ! اين‌گونه ما براى هر امّتى كردارشان را برآراستيم ، پس آنگاه بازگشتشان بسوى خداى ايشان است تا آگاه كند آنان را به كارهائى مىكردند . 109 - وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ