احمد بن محمد ميبدى

277

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

راه بنده آنست كه از اين پس زبان به حمد و ثنا بگشايد و به حالت تضرّع و افتقار و انكسار بگويد : اى نزديكتر از ما بما ، اى مهربان‌تر از ما بما ، اى نوازندهء بىما ، به كرم خويش نه به سزاوارى ما ، به به كار ما ، نه بار به طاقت ما ، نه معاملت درخور ما ، نه منّت به توان ما ، هرچه ما كرديم تاوان ما ، هرچه تو كردى باقى بر ما ، هرچه كردى بجاى ما ، به خود كردى نه براى ما . 13 - وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ . آيه . گفته‌اند : شب تاريكى عام است گرد عالم در آمده و روز روشنائى عام است به همهء عالم رسيده ! و پيش از آفرينش عالم و پيش از آفرينش نور و ظلمت ، نه شب بوده نه روز ، در بهشت هرچند آفتاب نبود ليكن همه روز بود و هرچه به ساحت قدس نزديكتر نور و ضياء تمام‌تر ! [ آيات 24 - 14 ] ( تفسير لفظى ) 14 - قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ . بگو ( اى محمّد ) ، آيا جز خداى يگانه كه آفرينندهء آسمانها و زمين است خدائى گيرم ؟ درحالىكه او مىخوراند و او را نمىخورانند ! بگو اى محمّد ، مرا فرموده‌اند كه نخست كسى باشم كه به اسلام گردن نهاده و هان كه از انباز گزيدگان نباشى . 15 - قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ . بگو اى محمّد ، من مىترسم اگر خداى خود را نافرمانى و گردن‌كشى كنم گرفتار عذابى بزرگ شوم . 16 - مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ . هركس را كه در روز جزا عذاب بگردانند خداوند او را بخشيده و آمرزيده است . 17 - وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَ إِنْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . و اگر خداوند گزندى به تو رساند ، كسى جز او بازبرندهء آن نيست و اگر نيكى به تو رساند ، او است كه بر هر چيزى توانا است . 118 - وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ . اوست شكننده و قاهر بالاى بندگانش و اوست دانا و آگاه . 19 - قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهادَةً قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ أَ إِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرى قُلْ لا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ وَ إِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ . بگو : چه چيز است كه گواهى آن بزرگترين گواهى است ؟ بگو : آن خدا است كه گواه ميان من و شما است و اين قرآن را به من وحى كرده تا شما را و هركس كه به آن رسد آگاه كنم ، آيا شما گواهى مىدهيد كه با خداى يگانه خدايان ديگرى هستند ؟ بگو : من گواهى نمىدهم ، بگو همانا خدا يكى است و من از آنچه شما انباز مىگيريد بيزارم . 20 - الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ . كسانى كه كتاب داديم پيغمبر را مىشناسند همان گونه كه فرزندان خويش مىشناسند ! و آنان كسانى هستند كه زيان‌كار ماندند و حق نمىشناسند و نمىگروند و نمىپذيرند .