عرش خداجويان را ساخته نه خداشناسان را ، خداشناس اگر بىاو يك نفس زند زنّار در بندد ( و ملحد شود ) . اى در دو گيتى فخر زبان من ، اى شغل دو جهان من ، نه نثار يافت تو را جان است ، و نه شناخت منت تو را زبان است ! بينندهء تو در ديدار نهان است ، و جويندهء تو نه به زمين و نه به آسمان است ! [ آيات 13 - 6 ] ( تفسير لفظى ) 6 - أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ ما لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَ أَرْسَلْنَا السَّماءَ عَلَيْهِمْ مِدْراراً وَ جَعَلْنَا الْأَنْهارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ . آيا نمىبينند ؟ چه بسيار از مردمانى كه ما پيش از آنها گروه گروه هلاك كرديم ، آن‌چنان كسانى كه آنان را در زمين جاى و توان داريم كه هرگز مانند آن بشما نداديم ! و آسمان را بر ايشان فروگشاديم كه باران بهنگام باريد و جويهاى آب براى آنها بساختيم كه از زير درختان آنها جارى بود ، پس از آن آنها را به گناهانشان هلاك كرديم و از پس ايشان گروه ديگر درگرفتيم . 7 - وَ لَوْ نَزَّلْنا عَلَيْكَ كِتاباً فِي قِرْطاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ . اگر ما بر تو كتابى در كاغذى فرومىفرستادمى كه او را با دستهاى خود لمس كنند ، مىگفتند اين جادوى آشكار است ! 8 - وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ . و گفتند : چرا فرشته بر او ( محمّد ) نازل نشده ، كه اگر ما فرشته فرستادمى ، كار برگزاردندى و ايشان را درنگ و امان ندادى ! 9 - وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ . اگر آن فرستاده را فرشته كردمى ، او را به صورت مردى كردمى و بر ايشان پوشيده داشتمى آنچه را كه هم اكنون بر آنان پوشيده است . 10 - وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ هرآينه با فرستادگان پيش از تو فسوس ( استهزاء ) كردند تا به آنها رسيد نتيجه آنچه را كه فسوس مىكردند . 11 - قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ . بگو ( اى محمّد ) بگرديد در زمين پس در نگريد كه سرانجام دروغ زنان چون بود ؟ 12 - قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلْ لِلَّهِ كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ . بگو ( اى محمّد ) اين آسمانها و زمين از كيست ؟ بگو از خدا است كه بخشودن را بر خود نوشت و همهء شماها را براى روز رستاخيز گرد خواهد آورد كه هيچ شكّى در آن نيست ، ليكن كسانى كه خويشتن را زيان كار كردند ( و از خويشتن به نوميدى درماندند ) آنان ناگروندگانند و هرگز ايمان نمىآورند . 13 - وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ . هر هستى كه در شب و روز آرام گيرد از آن او است و او است شنوا و دانا . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 6 - أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ . آيه . جلال احديّت خبر مىدهد از كمال عزّت