آن را كه وصال يار دلبر بايد * از خويشتنش فراق يكسر بايد چون خداوند مائده را خاصّ درويشان كرد ، توانگران رنجيدند و كفران نعمت كردند و خداوند آنان را گرفتار عذاب دردناك كرد ! گويند : چون عشق مجنون روى در خرابى نهاد ، پدر وى را گفت تو را دشمنان بسيارند روزى چند غايب شو تا مگر مردم تو را فراموش كنند و عشق تو به ليلى لختى كمتر گردد ، وى به توصيهء پدر برفت روز سوّم برگشت و گفت : اى پدر ، معذورم دار كه عشق ليلى آرامم برده ، و همه راه‌ها بما فروگرفته ، راهى به اصلاح خود نمىبرم ، هرچند و هرجا كه روم ، جز به سر كوى ليلى آرام نمىيابم ! بس كه اندر عشق تو من گرد سر برگشته‌ام * بىتو اى چشم و چراغم چون چراغى گشته‌ام بلكه ديرا دير و زودا زود و بىگاه و به گاه * بر سر كويت سلامى كرده و بگذشته‌ام . [ آيات 120 - 116 ] ( تفسير لفظى ) 116 - وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ . هنگامى كه خداوند در روز قيامت مىگويد : اى عيسى آيا تو به مردم گفتى كه مرا و مادرم را دو خدا بدانيد و به خدائى گيريد ؟ مىگويد : منزّه و پاك است خدا ، مرا نسزد كه چنين گويم كه نه حق من است و نه سزاوار من ، اگر من چنين گفته‌ام ، تو خود دانسته‌اى ، كه تو آنچه در نفس من است دانى و من آنچه در نفس تو است ندانم ، كه داناى همه غيبهائى . 117 - ما قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ، من به ترسايان جز آنچه تو گفتى كه بگويم و آن اينكه خداى پروردگار من و خودتان را بپرستيد چيزى ديگر نگفتم و من بر آنها گواه بودم تا وقتى در ميان آنان بودم پس از آنكه مرا از روى زمين سپرى كردى ، خود ديدبان آنها بودى و تو بر هر چيزى گواهى . 118 - إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ . خدايا اگر آنها را عذاب كنى همگان بندگان تو هستند و اگر آنان را بيامرزى توئى توانا و دانش راست . 119 - قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ . آن‌گاه خدا گويد : امروز آن روزى است كه راست‌گوئى راستگويان در دنيا به سود آنها است و ايشان راست بهشتهائى كه جوى آب از زير درختان آن روان است و هميشه در آنجا جاويدانند و خداى از آنان خشنود و آنان از خداى خشنودند ، اين است رستگارى بزرگ . 120 - لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه در آنها است خداى راست و او است كه بر هر چيزى توانا است . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 116 - وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ . آيه . از روى اشارت بر ذوق جوان مردان طريقت ، اين سؤال تشريف