تا كى سخن اندر صفت و خلقت آدم ! * تا كى جدل اندر حدث و قدمت عالم ؟ تا كى تو زنى راه برين پرده و تا كى ؟ * بيزار نخواهى شدن از عالم و آدم ! [ آيات 64 - 57 ] تفسير لفظى 57 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُواً وَ لَعِباً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ الْكُفَّارَ أَوْلِياءَ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ . اى مؤمنان ، كسانى كه دين شما را به فسوس و بازى گرفتند از همان كسانى كه پيش از شما داراى كتاب آسمانى بودند و همچنين كافران را ، دوستان خود مگيريد و آنان را دوست مشماريد و از خشم و عذاب خداوند بپرهيزيد اگر واقعا ايمان داريد . 58 - وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ . و چون نداى نماز دهيد و مردم را به نماز خوانيد ، آنان نماز را فسوس و بازى گويند ، و اين بدان سبب است كه ايشان گروهى هستند كه حق را در نمىيابند و بىخردند . 59 - قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَ أَنَّ أَكْثَرَكُمْ فاسِقُونَ . بگو ( اى محمّد ) : اى اهل تورات و انجيل ، در چه چيز شما با ما كين داريد ؟ جز اينكه ما به خدا و به‌آنچه بما فرستاده و به آنچه از پيش فرستاده ايمان آورده‌ايم ، ( به راستى ) بيشتر شما فاسق و از طاعت بيرون‌شدگانيد . 60 - قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْهِ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِيرَ وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ . اى محمّد ، به آنها بگو : آيا شما را خبر دهم به كسانى بدتر از مؤمنانى كه پاداش بد ( به نظر شما ) نزد خدا دارند ؟ آنها كسانى هستند كه مورد خشم خدا واقع شدند و به بوزينه و خوك تبديل گشتند و بت پرستيدند ، البته آنان به بدترين جا هستند و به گمراه‌ترين راهند . 61 - وَ إِذا جاؤُكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ . ( آنان ) چون نزد شما آيند گويند ايمان آورديم و چون درآمدند با كفر آمدند ! وقتى هم بيرون رفتند با كفر بيرون رفتند و خداوند داناتر است به آنچه آنان پنهان مىدارند . 62 - وَ تَرى كَثِيراً مِنْهُمْ يُسارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ . بسيارى از ايشان را بينى كه بسوى گناه و دشمنى و فزون‌جوئى مىشتابند و رشوت خوردن آنان بدترين كارى است كه مىكنند ! 63 - لَوْ لا يَنْهاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَصْنَعُونَ . چرا رهبانها و دانشمندان آنها را از دروغ گفتن و رشوه خوردن نهى نمىكنند ؟ بد چيزى است كه ايشان مىكنند . 64 - وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ . جهودان گفتند : دست خداى روزى رسان بسته است ! البته دست خودشان بسته شده و لعنت شدند