16 - يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ يَهْدِيهِمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ . خداوند كسى را كه بر پى خشنودى او رود ، به راه سلامت رهبرى مىكند و آنان را از تاريكىها به روشنائى مىبرد و به راه راست هدايت مىنمايد . 17 - لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ أَنْ يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . كسانى كه مسيح را خدا دانستند هرآينه كافر شدند ، اى محمّد به آنها بگو ( اگر مسيح خدا است ) پس چه كسى پادشاه است و همه چيز بدست او است كه اگر بخواهد مسيح و مادرش را و هركس كه در آسمان و زمين است همه را هلاك كند ؟ درحالىكه پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه ميان آنها است ويژهء خداوند است كه هرچه را بخواهد مىآفريند ، چون خداوند به هر چيزى توانا است . 18 - وَ قالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ . جهودان و ترسايان گفتند ما پسران و دوستان خدائيم ! بگو به آنها ( اى محمّد ) پس چرا شما را عذاب مىكند ( به گناهانى كه كرده‌ايد ) ؟ نه پسرانيد نه دوستان ، بلكه شما هم از كسانى هستيد كه خداوند آفريده ، و او است كه مىآمرزد هركس را كه بخواهد و كيفر و عذاب دهد هرك را كه بخواهد و خداى راست پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه ميان آنها است و بازگشت هركس بسوى او است . 19 - يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ أَنْ تَقُولُوا ما جاءَنا مِنْ بَشِيرٍ وَ لا نَذِيرٍ فَقَدْ جاءَكُمْ بَشِيرٌ وَ نَذِيرٌ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . اى اهل كتاب ، فرستادهء ما بسوى شما آمد تا در زمان به سستى و گسستگى پيغمبران ( فترت ) بيان كند تا نگوئيد هيچ بشارت‌دهنده و بيم‌دهندهء براى ما نيامد ! آرى هم بشير و هم نذير براى شما آمد و خداوند بهر كارى توانا است . 20 - وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ . وقتى موسى به قوم خود گفت : اى قوم ، ياد بياوريد نعمت خداى را بر شما كه در ميان شما پيغمبران قرار داد و شما را پادشاهى بهره ساخت و به شما داد آنچه كه به كس ديگرى از مردم جهان نداده است . 21 - يا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ . اى قوم ، داخل زمين مقدس ( ارض شام ) شويد و از فرمان‌بردارى برنگرديد كه بازگرديد به روز بد و بجاى سود زيان بريد . 22 - قالُوا يا مُوسى إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ . گفتند : اى موسى ، در آنجا مردمى جبّار و ستمگر هستند و تا آنها بيرون نروند ما درون نخواهيم شد و همين‌كه آنها خارج شدند ما داخل خواهيم شد . 23 - قالَ رَجُلانِ مِنَ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبابَ فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غالِبُونَ وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ . دو نفر از مردان خداى ترس كه خداوند