احمد بن محمد ميبدى
229
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
كَثِيراً . پس به سبب بيدادگرى بعضى جهودان ، ما چيزهائى كه حلال و پاك بود بر آنان حرام كرديم ، و ديگر بواسطهء بازگردانيدن مردمان بسيارى را از راه خدا بود . 161 - وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً . و ديگر بواسطهء رباخوارى آنها درصورتىكه ايشان را ( در تورات ) از ربا باز زده بودند و بواسطهء خوردن مالهاى مردم بباطل و لغو بود ، و ما براى كافران ( از قوم يهود ) عذاب دردناكى آماده ساختيم . 162 - لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أُولئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً لكن فرورفتگان در علم از آن گروه و ايمانداران آنها كه به آنچه به تو نازل شده و به آنچه پيش از تو نازل شده ( انجيل ) ايمان دارند و بهپاى دارندگان نماز و دهندگان زكات و كسانى كه به خدا و به روز قيامت ايمان دارند ، آنان را ما پاداشى بزرگ خواهيم داد . 163 - إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَيْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عِيسى وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً . ما به تو ( اى محمّد ) وحى فرستاديم چنان كه به نوح و پيغمبران بعد از او ، وحى فرستاديم به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندان آنها و به عيسى و ايوب و يونس و هارون و سليمان و براى داود زبور فرستاديم . 164 - وَ رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً . و پيغمبرانى كه قصّهء ايشان را بر تو از پيش ، فرستاديم و پيغمبرانى كه قصّهء ايشان را به تو نفرستاديم و همچنين قصّهء موسى كه با خداوند سخن گفت سخن گفتنى ( بىواسطه ) . 165 - رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً . و فرستادگانى بشارتدهنده و بيمدهنده ( بودند ) ، تا براى مردمان بر خداى حجّتى بعد از فرستادگان نماند ، كه خداوند توانا و راست دانش است . 166 - لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً . لكن خداوند به آنچه به تو فروفرستاده گواهى مىدهد و آنها را به دانش خويش فروفرستاد ، و فرشتگان گواهى مىدهند به آن و گواهى خداى بسنده است . 167 - إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلالًا بَعِيداً . كسانى كه كافر شدند و مردمان را از راه خدا برگردانيدند ، به تحقيق گمراه شدند گمراهى دورى ! 168 - إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً . آنها كه كافر شدند و بر خود ستم كردند ، خداوند ايشان را نخواهد آمرزيد و نه آنها را به راهى رهنمائى مىكند . 169 - إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً . جز راه دوزخ ( براى كافران ) كه در آنجا جاويدانند و اين امر بر خداوند آسان است .