و خداى راست آنچه در آسمانها و در زمين است و ما به كسانى كه پيش از شما كتاب داشتند و همچنين بشما ، اندرز داديم كه از خشم خدا پرهيز كنيد و اگر كفران نعمت كرديد و كافر شديد بدانيد كه آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداوند است و او بىنياز و ستوده است . 132 - وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا . و آنچه در آسمان و زمين است از آن خداوند است و نيك بسنده و كارساز كه او است . 133 - إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَ يَأْتِ بِآخَرِينَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى ذلِكَ قَدِيراً . اگر خداوند بخواهد شما را اى مردم ببرد و ديگران آرد ( نوشته‌اند : منظور از مردم ديگر در اين آيه مردم ايران هستند زيرا در مورد اين آيه وقتى از حضرت رسول پرسيدند ، حضرت دست به پشت سلمان فارسى زدند و فرمودند : مراد مردم فارس است ) و خدا بر اين كار توانا است . 134 - مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً بَصِيراً . هركس پاداش اين جهان خواهد ، بداند كه نزد خداوند پاداش هر دو جهان است و خداوند شنوا و بينا به هر چيز است . 135 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّهِ وَ لَوْ عَلى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيراً فَاللَّهُ أَوْلى بِهِما فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً . اى كسانى كه ايمان آورديد ، به‌پاى ايستيد به راستكارى و داد دهى و گواه بودن خداى را به راستى ، هرچند به زيان خودتان باشد يا به زيان پدران و مادران و خويشان ! خواه كسى بىنياز يا نيازمند باشد ، كه خداوند از همه آنها اولىتر و بهتر و بسزا دادن و حق نگاه داشتن بهتر است - پس در گواهى دادن از هواى نفس پيروى نكنيد كه در نتيجه بىدادگرى كنيد و اگر كارى بپذيريد يا روى بگردانيد ، خداوند به همه آنچه مىكنيد آگاه است . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 125 - وَ مَنْ أَحْسَنُ دِيناً مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ . آيه . خداوند در اين آيت مخلصان را مىستايد و اخلاص در اعمال را مىپسندد و اول كسى كه جامهء اخلاص در عمل كشيد محمّد مصطفى بود كه فرمود : كارها به نيّت است اين روش اخلاص در عمل مانند روش رنگ است در گوهر ، چه گوهر بىكسوت رنگ ، سنگى باشد بىارزش ، عمل بىاخلاص هم جان‌كندنى باشد بىثواب . گويند : معروف كرخى عارف بزرگوار ، خود را تازيانه زدى و گفتى : اى نفس ، اخلاص آر تا خلاص شوى ! گفته‌اند : علم تخم است و عمل كشتن ، آب آن اخلاص ، كار آن اخلاص ، رستگارى و بهره‌بردارى آن اخلاص ! و سعادت ابد در اخلاص است ، اما اخلاص ، خود عزيز است نه هرجائى فرود آيد و نه به هر كسى روى نمايد ، همان است كه خداوند فرمود : اخلاص رازى از رازهاى من است و در دل هركس از بندگان را كه دوست دارم به وديعت مىنهم گويند : در بنى اسرائيل عابدى بود ، شنيد در آن نزديكى درختى است كه مردم آن را مىپرستند ! عابد در خشم شد و از بهر خدا و تعصّب در دين تبر بر دوش نهاد و رفت كه درخت را ببرد ! ابليس به صورت پيرى بر او ظاهر شد و پرسيد كجا مىروى ؟ گفت : براى بريدن فلان درخت ، ابليس گفت : برو به كار عبادتت مشغول باش تو را چه كار به اين كار ؟ عابد سخت بر او آويخت و بر زمين زد و بر سينهء او بنشست ، ابليس گفت : دست از من بدار تا تو را سخنى نيكو گويم ، دست از وى بداشت ،