برهمند و حالتى بيمار و مبهم دارند ، آرزوهاى محال مىكنند ، مؤمنان را مانند خود مىخواهند ، ايمنى جان و مال خويش مىطلبند ! خداوند فرمود : اينان به دشمنان مانند و رضاى ما در دل آنان نه در دنيا و در عقبى منزل نكند و ايشان را نه‌پسندد ، پس با آنها مخالفت و دشمنى كنيد و معاشرت ننمائيد و از آنان دوست و رفيق نگيريد ! [ آيات 99 - 92 ] تفسير لفظى 92 - وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلَّا خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا . روا و سزاوار نيست كه مؤمنى مؤمن ديگر را بكشد مگر كه خطائى افتد و هركس كه مؤمنى را به خطا بكشد كفّارهء آن آزاد كردن بندهء مؤمن است و ديهء تمام سپرده به اولياء مقتول مگر آنكه آنها ببخشند . فَإِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ إِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ وَ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً . اگر كشته از گروهى است كه با شما دشمن هستند و او مؤمن بوده بايد يك بندهء مؤمن آزاد كند ( ديت ندارد ) و اگر كشته از جماعتى باشد كه با شما پيمان دارند بايد ديت تمام سپرده به اولياء او داد و يك بندهء مؤمن را هم آزاد كرد ، و كسى كه برده نيابد كه آزاد كند بايد دو ماه پىدرپى براى بازپذيرفتن از خداى تعالى روزه بگيرد كه او دانائى است راست دانش . 93 - وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً . هركس مؤمنى را عمدا بكشد جزاى او دوزخ جاويدان و خشم خداوند و عذاب بزرگ براى او است . 94 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا . اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، هنگامى كه در سفر هستيد نيك برسيد و نگاه كنيد و به كسى كه بشما سلام كرد ( و گفت مسلمانم ) نگوئيد تو با ايمان نيستى و غرض شما متاع اين جهانى است كه بدست آوريد ! فَعِنْدَ اللَّهِ مَغانِمُ كَثِيرَةٌ كَذلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً . پس بدانيد كه نزد خداوند غنيمت‌هاى بسيار است ، شما از پيش همين‌گونه بوديد ! پس خداوند بر شما منّت نهاد ( كه مسلمان شديد ) پس بر جاى خويش باشيد و برسيد و روشن شويد كه خداوند به آنچه شما مىكنيد آگاه است . 95 - لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَ الْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ . نشستگان از جهاد ( جز كوران ) با مجاهدين كه حال و جان خود را در راه خدا مىدهند برابر نيستند . فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقاعِدِينَ دَرَجَةً وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً . خداوند مجاهدين بمال و جان را بر نشستگان از حيث درجه فزونى داده و به همگان وعدهء بهشت و مجاهدين را بر قاعدين مزدى بزرگ فزونى داده است . 96 - دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً . آن فزونى و مزد ، درجات بهشت است و آمرزش و بخشايش ، كه خداوند آمرزنده و مهربان و عيب‌پوش است .