آنان شادند و خرّم ، آسوده از اندوه و غم ، در روضهء انس بر بساط كرم ، با فضل و نعم و قدح شادى بر دست نهاده دمادم . 172 - الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ . آيه . آنان كه فرمان خدا و رسول را گردن نهادند ، و از عشق دين جان عزيز را هدف تير دشمن ساختند ، جان بدل كرده ، تن سبيل ، و دل فدا ، و آن خستگى بجان خريدند . سرّى سقطى عارف مشهور گويد : حق تعالى چنان نمود مرا در خواب كه گفتى : بدانكه من خلق را آفريدم ، لختى دنيا ديدند و در آن آويختند ، لختى بلا ديدند و از عافيت گريختند ، گروهى از بلا نينديشيدند ، محنت به جان و دل خريدند و نعمت وصال ما را خواستند ، برگو تو از كدام گروهى ؟ پاسخ داد تو بهتر مىدانى كه من چه خواهم ! چندم پرسى مرا چرا ، رنجانى ؟ * حقا كه تو حال من ز من به دانى ! چون شفا اى دلربا از خستگى و درد تو است * خسته را مرهم مساز و درد را درمان مكن [ آيات 184 - 179 ] ( تفسير لفظى ) 179 - ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ . خداوند بر آن نيست كه شما مؤمنان را كه با منافقان بهم آميخته‌اند بگذارد كه درهم بمانيد بلكه بر آنست كه مؤمن را از منافق جدا كند و نيست خداوند كه شما را به غيب آگاهى دهد و مطلع گرداند ( پس شما مؤمن و منافق را از هم باز نشناسيد ) وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ . ليكن خداوند هركدام از پيغمبران خود را بخواهد برمىگزيند ( بر غيب ) پس بگرويد به خداى و فرستادگان او و اگر بگرويد و پرهيزكار باشيد شما را مزدى بزرگ و بزرگوار است . 180 - وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ . نبايد بخيلان گمان كنند كه آنچه بخل من ورزند از آنچه خداوند به آنها تفضّل كرده ، بر ايشان بهتر است - نه ؟ بلكه براى آنها بدتر است ! زيرا آنچه دست فروفشردند و بخل كردند آن را در روز رستاخيز طوقى كنند و در گردن آنان نهند ، كه خداوند راست ، آنچه در آسمانها و زمين از خلق بازماندنى است و وارث همه او است و به همهء كارها كه مىكنيد آگاه است . 181 - لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ . خداوند سخن آنان كه گفتند : خدا فقير است و ما غنىّ ! شنيده است ، آرى بنويسيم آنچه گفتند و از پيغمبران كه به ناحق كشتند و به آنان گوئيم : اكنون بچشيد مزهء عذاب سوزنده را . 182 - ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ . اين عذاب از آن سبب است كه دستهاى شما ( يعنى كارهاى شما ) از پيش آن را فرستاده ! و گرنه خداوند ستمگر به بندگان نيست ! 183 - الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ . همان كسانى كه گفتند خداوند بر ما پيمان برگرفت كه ما نگرويم به فرستاده‌اى جز آنكه قربانى بما آرد كه آتش