چه كه ما بارى از اين شراب هرگز جرعه‌اى نچشيديم و نه شمهء يافتيم ، و هاىوهوى اين گدايان در آسمانها افتاده كه گفتند : اول تو حديث عشق كردى آغاز * اندر خور خويش كار ما را مىساز ما كى گنجيم در سراپردهء راز * لافيست بدست ما و منشور نياز [ آيات 283 - 281 ] ( تفسير لفظى ) 281 - وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ . بپرهيزيد از روزى كه شما را بسوى خداوند برند و آنگاه بهر تنى پاداش آنچه كه كرده است بدهند ، و از هيچ‌كس مزد نكاهند و ستم نكنند . 282 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَ لْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَ لا يَأْبَ كاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَما عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَ لْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئاً فَإِنْ كانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهاً أَوْ ضَعِيفاً أَوْ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَ اسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَ امْرَأَتانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَداءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْداهُما فَتُذَكِّرَ إِحْداهُمَا الْأُخْرى وَ لا يَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا وَ لا تَسْئَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيراً أَوْ كَبِيراً إِلى أَجَلِهِ ذلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَ أَقْوَمُ لِلشَّهادَةِ وَ أَدْنى أَلَّا تَرْتابُوا إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجارَةً حاضِرَةً تُدِيرُونَها بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَلَّا تَكْتُبُوها وَ أَشْهِدُوا إِذا تَبايَعْتُمْ وَ لا يُضَارَّ كاتِبٌ وَ لا شَهِيدٌ وَ إِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ . اى كسانى كه ايمان آوردند ، هرگاه با يكدگر دادوستد كنيد و وام دهيد براى مدّت معين ، پس آن را بنويسد و بايد از ميان شما يك نفر نويسنده به داد و درستى بنويسد كه در آن چيزى فرونگذارد و نويسنده نبايد از نوشتن سر باز زند چنان كه خداوند او را آموخته است . پس بايد بنويسيد و بايد كسى كه مال بر عهدهء او است وام‌نامه را املاء كند و اگر بدهكار سست خرد يا كودك يا زنى نادان باشد يا نتواند املاء كند پس بايد سرپرست او آن را املاء كند . و دو گواه از مردان را گواه گيريد و اگر دو گواه مرد نباشند ، يك مرد و دو زن از كسانى كه پسنديديد گواه گيريد ، مبادا وام بر يكى از زنها فراموش شود كه در اين صورت زن ديگر او را يادآور شود و نبايد گواهان سر باززنند هنگامى كه آنان را براى گواهى بخواهند و ناخرسند نشويد از اينكه گواهى را بنويسيد ، كم باشد مال يا زياد باشد ، تا سر وعده‌اش ، اين‌گونه گواهى درست‌تر و راست‌تر نزد خداوند و استواركننده‌تر است براى گواهى دادن و نزديك‌تر به يقين و بىشكّى است ، مگر آنكه دادوستد دست بدست باشد كه در آن صورت تنگى و سختى نيست اگر چيزى ننويسيد ولى در همان دادوستد هم گواه بر آن كنيد و نبايد نويسندهء سند و گواه را رنجانيد اگر دست در كارى براى خود دارند ، و اگر اين كار را كنيد براى شما نافرمانى است و از خدا بپرهيزيد و او است كه شما را مىآموزد و به هر چيزى دانا است . 283 - وَ إِنْ كُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَ لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ . اگر در سفر باشيد و نويسنده نيابيد گروگان بستانيد ، اگر در ميان شما كسى را