حسن بصرى - رحمة اللّه عليه - و قرائت « 1 » او ملكين خواند نه ملكين . و گفت خواجه‌ى امام - رضى اللّه عنه - كه از قاضى بو عاصم - رحمة اللّه عليه - شنيدم كه او گفتى اندر زمانه‌اى جادوى چنان فاش گشت كه گروهى مردمان معجزات پيغامبران خويش را - صلوات اللّه عليه - به جادوى برگرفتندى و فرق ندانستندى كرد ميان جادوى و ميان معجزت . ايزد تعالى دو فريشته بفرستاد تا مريشان را باز نمود چگونگى جادوى و چگونگى معجزت . اين چنان باشد كه عالمى مر كسى را بياموزد كه زنا چگونه باشد و نكاح چگونه باشد . بدان آن خواهد تا او از زنا باز باشد . يا مرو را بگويد كه آب انگور به چه جاى رسد مى گردد ، و خوردن آن حرام گردد و به چه جايگاه باشد كه خوردن آن « 2 » حلال باشد . بدين آن خواهد تا او را حلال از حرام باز نمايد . اين فريشتگان نيز « 3 » هم چونين بودند و اللّه اعلم . وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ و ليس هم بمضرين بالآخرة و السحر ( ؟ ) احدا من الناس الا باذن الله الا بمشية الله تعالى . گفت درين جادوى ايشان مر كسى را زيانى 46 نتوانند كرد تا آنگه كه قضايى « 4 » خداى عز و جل با آن برابر نيارد . گفت خواجه‌ى امام - رضى اللّه عنه - اندر بعضى از تفسيرها خواندم كه بدان كلمه كه از فريشتگان شنوند بدان مرد را از زن بازگيرند ، و ميان ايشان جدايى افگنند . و اللّه اعلم .

--> ( 1 ) . اصل : قرآة . ( 2 ) . آن : با خط ديگر بالاى سطر افزوده شده است . ( 3 ) . نيز : در اصل سياه شده است . ( 4 ) . اصل : قضاى .